Ο μεγάλος Γερμανός σε όλη τη διάρκεια της ζωής του κυνηγούσε το φάντασμα εκείνου που ο ίδιος θεωρούσε δάσκαλό του, του Γκαίτε. Κατά πώς τα περιγράφουν οι αναλυτές του έργου του, η εμμονή του τον ωθούσε σε παράτολμες συγγραφικές κινήσεις, όχι απαραίτητα επιτυχείς, με απώτερο στόχο να περικλείσει παν το επιστητό στο έργο του (κλασικό … Συνέχεια ανάγνωσης Δύο νουβέλες για το φύλο – Τόμας Μαν →

1η δημοσίευση: Book Press Το χρώμα του χιονιού είναι λευκό. Αν και για πολλούς το λευκό συμβολίζει την αγνότητα ή την αθωότητα, εξίσου συχνά συσχετίζεται με το ψυχρό. Λευκό είναι επίσης το χρώμα του θανάτου, τόσο του βιολογικού όσο και του ψυχικού. Λευκή είναι η απουσία, αν η παρουσία είναι έγχρωμη. Η «Χώρα του χιονιού» … Συνέχεια ανάγνωσης Η χώρα του χιονιού – Γ. Καβαμπάτα →

Ποια είναι η μοίρα των ανθρώπινων καλλιτεχνικών δημιουργιών; Όχι αυτή που μπορεί κάποιος να διαβάσει για παράδειγμα σε ένα βιβλίο λογοτεχνικής ή κινηματογραφικής κριτικής: δηλαδή, έχοντας τοποθετηθεί το βιβλίο ή η ταινία σε συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο και σε σχέση με παρόμοια έργα που έχουν εγγραφεί εντός του συνειδητά ή μη, στη συνέχεια επιχειρείται από τον … Συνέχεια ανάγνωσης Ο ρόλος του κριτικού →

1η δημοσίευση: Book Press Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες δυστοπικών θεματικών, οι οποίες καθορίζουν συνήθως, αν όχι πάντα, το πού εντάσσεται ένα μυθιστόρημα. Η πρώτη τοποθετείται εξαρχής στο μέλλον, οπότε συνήθως ο συγγραφέας δημιουργεί εκ του μηδενός τον χώρο και το πλαίσιο δράσης, κάτι που τον φέρνει πιο κοντά στο φανταστικό. Η δεύτερη, αντιθέτως, φέρνει το… … Συνέχεια ανάγνωσης Το τραγούδι του προφήτη – Π. Λιντς →

1η δημοσίευση: Book Press Αυτό το βιβλίο ιστορεί τη μήνι του Προμηθέα. Σε μια ουσιαστική αντιστροφή, ο Τιτάνας κλέβει τη φωτιά από τους Θεούς, αλλά μέσα στην ανεπίγνωστη μανία του που συνοδεύεται από ακόρεστη περιέργεια, δεν αναγνωρίζει φραγμούς. Ελεύθερος από τα δεσμά του, θα μετατρέψει τη ζωοδότρα φλόγα σε άσβεστο πυρ, ικανό να πυρπολήσει τη … Συνέχεια ανάγνωσης Maniac – Μπ. Λαμπατούτ →

Μία από τις ταινίες που έχω δει περισσότερο είναι το «Αλονζανφάν» των Ταβιάνι. Είναι ταυτόχρονα εκείνη που με κάνει να δακρύζω κάθε φορά. Ίσως ακούγεται παράξενο πώς μια ταινία για την ουτοπία της Επανάστασης έχει τέτοια επίδραση σε κάποιον που πλέον δεν τρέφει ιδιαίτερες ψευδαισθήσεις για το ποιόν της «ανθρωπότητας» ή ενδιαφέρον για την τύχη … Συνέχεια ανάγνωσης Πάολο Ταβιάνι (08.11.1931 – 29.02.2024) →

1η δημοσίευση: Book Press Ενδόρρηξη: Η κατάρρευση υλικού προς τα μέσα, όταν δέχεται πίεση μεγαλύτερη από την αντοχή του. Ολοκληρώνοντας το θεατρικό του Ίψεν, η λέξη «ενδόρρηξη» απέμεινε ως επίγευση να με συνοδεύει. Μέσα σε 3 πράξεις ο Νορβηγός τοποθέτησε τα εκρηκτικά, τα πυροδότησε και στο τέλος μας άφησε ξέπνοους να παρακολουθούμε την έκρηξη, η … Συνέχεια ανάγνωσης Ένα κουκλόσπιτο (Νόρα) – Ε. Ίψεν →

1η δημοσίευση: Book Press Το ερώτημα του τίτλου στοιχειώνει τους αναγνώστες όλων των εποχών και βασίζεται σε μια θεμελιώδη αντίφαση: ο Χ γράφων κυκλοφορεί ένα βιβλίο για να απαντήσει θεωρητικά σε ένα ερώτημα το οποίο επανέρχεται εκ νέου από γενιά σε γενιά, καθότι έως τώρα δεν έχει καταφέρει ουδείς να δώσει οριστική απάντηση – απόδειξη … Συνέχεια ανάγνωσης Πώς να διαβάζουμε λογοτεχνία – Τ. Ίγκλετον →

Αυτή είναι η τελευταία δημιουργία του Βρετανού σκηνοθέτη, ο οποίος θεωρητικά κατεβάζει την αυλαία με ένα έργο «πολιτικής φαντασίας». Η ταινία Ο Λόουτς βαδίζει στα οικεία του μονοπάτια σκηνοθετώντας με «ρεαλιστικό» τρόπο τη συνύπαρξη ανθρώπων της εργατικής τάξης και προσφύγων από τη Συρία στην πόλη Ντάραμ (περιοχή με ανθρακωρυχεία και πεδίο εργατικών αγώνων). Πρωταγωνιστής τη … Συνέχεια ανάγνωσης Η Τελευταία Παμπ – Κεν Λόουτς →