Φως τον Αύγουστο – Γ. Φώκνερ

Για τους μεγάλους συγγραφείς -εκείνους που διαστέλλουν τον χρόνο μέσα μας, που υφαίνουν αργά και σταθερά τον ιστό τους σε ξεχασμένες γωνιές της ψυχής μας, αναγκάζοντάς μας τακτικά να κατεβαίνουμε τις σκάλες στο υπόγειο- μία ανάγνωση ισούται με καμία ανάγνωση. Ο Φώκνερ δεν επιδέχεται χρονικών περιορισμών, φευγαλέων εντυπώσεων, σπουδής και λησμονιάς. Κατοικεί μόνιμα στο μεταίχμιο … Συνέχεια ανάγνωσης Φως τον Αύγουστο – Γ. Φώκνερ

Ο Μεσάζων – Λ.Π. Χάρτλει

1η δημοσίευση: Book Press Ο "Μεσάζων" δεν διατείνεται ότι η αναγνωστική του προσέγγιση πρέπει να είναι εκείνη ενός σύγχρονου μυθιστορήματος – ούτε καν στην εποχή του δεν επέσυρε ετούτη η "μομφή". Το 1953, οπότε και εκδόθηκε, οι προβληματισμοί του θεωρήθηκαν μάλλον παρωχημένοι: Τα βικτωριανά ήθη, οι άκαμπτες ταξικές σχέσεις, ο δυισμός σώματος-πνεύματος, δεν αποτελούσαν ζητήματα … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Μεσάζων – Λ.Π. Χάρτλει

Κανείς δεν άναβε τα φώτα – Φ. Ερνάντες

1η δημοσίευση: Book Press Όταν ολοκλήρωσα τη μικρή αυτή συλλογή διηγημάτων του Ουρουγουανού συγγραφέα Φελισμπέρτο Ερνάντες και διάβασα την ταπεινή του βιογραφία, τότε μόνο έδωσα προσοχή στη δεύτερη, αλλά εξίσου σημαντική, ιδιότητά του ως πιανίστα. Μόνο τότε το παζλ ολοκληρώθηκε εντός μου και το γραπτό του απέκτησε νόημα και συνοχή. Θεωρούμενος ως πατριάρχης του λεγόμενου … Συνέχεια ανάγνωσης Κανείς δεν άναβε τα φώτα – Φ. Ερνάντες

Διαφανή αντικείμενα – Β. Ναμπόκοφ

"Διαφανή αντικείμενα είναι εκείνα που επιτρέπουν στο φως να περάσει μέσα από αυτά. Ανάλογα με την πυκνότητα των μορίων των υλικών, η ποσότητα φωτός που μπορεί να περάσει ποικίλλει. Αυτό καθορίζει εάν ένα υλικό είναι αδιαφανές, διαφανές ή ημιδιαφανές". Εφόσον αναζητούμε ένα στοιχείο που θα προσδώσει στο βιβλίο του Ναμπόκοφ κάποια αρχική κατανόηση "περί τίνος … Συνέχεια ανάγνωσης Διαφανή αντικείμενα – Β. Ναμπόκοφ

2666 – Ρ. Μπολάνιο

Ο Μπολάνιο δεν υπήρξε διάττων αστέρας της λογοτεχνίας. Η τέχνη του ήταν μακρά, καίτοι ο βίος του βραχύς (δικαιώνοντας μέχρι κεραίας το δημοφιλές λατινικό ρητό), χωρίς αυτό να στερήσει το έργο του από ουσία και δημιουργική πνοή. Οι λέξεις του μετρημένες μεν ως σύνολο, έχοντας δε βάρος και λόγο ύπαρξης. Πολλά θα μπορούσε κάποιος να … Συνέχεια ανάγνωσης 2666 – Ρ. Μπολάνιο

Αινειάδα – Βιργίλιος

1η δημοσίευση Book Press Η γενεαλογία, η αναζήτηση της προέλευσης, όπως μας δίδαξε ο Φουκώ, δεν είναι απαραίτητο να νοείται ως θεμελίωση στερεοτύπων, αλλά κι ως αναψηλάφηση του παρελθόντος, ως κατακερματισμός της όποιας ενότητας. Τούτο προϋποθέτει, εντούτοις, την εις βάθος γνώση του παρελθόντος, όχι ως στατικού και άπαξ σμιλευμένου όγκου που επικάθεται ως άχθος στις … Συνέχεια ανάγνωσης Αινειάδα – Βιργίλιος

Δόξα – Β. Ναμπόκοφ

1η δημοσίευση, Book Press "Όσο και αν φαίνεται αστείο…". Έτσι ακριβώς ξεκινάει η "Δόξα" κι αμέσως ο προσεκτικός αναγνώστης καταλαβαίνει πως έχει βρεθεί βαθιά στα χωρικά ύδατα της Ναμποκο-χώρας. Ιδιαίτερη χώρα ετούτη, περιορισμένης μεν έκτασης, σημαίνουσας όμως βαρύτητας στο διεθνές λογοτεχνικό στερέωμα, εμφορούμενη από ολιγαρχικό πνεύμα (πιστή στο δόγμα "ενός ανδρός αρχή"). Εκ πρώτης ακραιφνώς … Συνέχεια ανάγνωσης Δόξα – Β. Ναμπόκοφ

Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός – Χ. Τζέιμς

Εξ αφορμής, σκέψεις για το έργο του Χ. Τζέιμς Οι 11 ιστορίες που περιέχονται στον τόμο αυτόν περιλαμβάνουν κείμενα των απαρχών τής λογοτεχνικής καριέρας του Χ. Τζέιμς εκτεινόμενα ως τα στερνά του. Οφείλω εξαρχής να ξεκαθαρίσω ότι οι ανθολογημένες αφηγήσεις, στην πλειονότητά τους, δεν θεωρώ ότι ανήκουν στις κορυφαίες στιγμές του Τζέιμς, δεδομένου πως αυτές … Συνέχεια ανάγνωσης Έντεκα ιστορίες και ένας αποχαιρετισμός – Χ. Τζέιμς

Γαλάζια φλέβα – Ρ. Μακντόναλντ

Η ανθρώπινη κατάσταση, ιλαρή και τραγική ομού, αποτελεί την πρώτη ύλη της μυθιστορηματικής δημιουργίας για τους απανταχού ταλαντούχους χειριστές του γραπτού λόγου. Συνθήκη ικανή -πλην όχι αναγκαία- της αφήγησης αποτελεί και το έγκλημα ήδη από την εποχή του έμμετρου λόγου. Ο φόνος, η εκδίκηση και οι συνακόλουθες ενοχές, το αιματηρό συμβάν ως αφετηρία "πράξεως σπουδαίας … Συνέχεια ανάγνωσης Γαλάζια φλέβα – Ρ. Μακντόναλντ

Η Λότε στη Βαϊμάρη – Τ. Μαν

"Αχ ο χρόνος – κι εμείς τα παιδιά του! Μαραινόμαστε μέσα στο χρόνο και κατεβαίνουμε κάτω, η ζωή όμως κι η νιότη ήταν πάντοτε πάνω…" Δύσκολο να αναμετρηθείς με τον μύθο, εφόσον δεν είσαι εσύ ο ίδιος αναπόσπαστο τμήμα του – κι αν όχι η απαρχή, τουλάχιστον συνέχεια ή κατάληξη. Το να εισέλθεις στην περιοχή … Συνέχεια ανάγνωσης Η Λότε στη Βαϊμάρη – Τ. Μαν