Περί αναγνωστικής απόλαυσης

Ολοκληρώνοντας το «Περί ενότητας ύφους και ταυτότητας στη λογοτεχνία», διατύπωσα τη σκέψη ότι η αναγνωστική απόλαυση δεν σχετίζεται απαραίτητα με ζητήματα αρτιότητας στη δομή του έργου, την αναγνώριση της ενότητας του ύφους και της ιδιαίτερης συγγραφικής ταυτότητας. Στην παρούσα ανάρτηση υποστηρίζω ότι, αντίθετα, η εμπειρία δείχνει πως η απόλαυση ενός λογοτεχνικού έργου -για τους περισσότερους- … Συνέχεια ανάγνωσης Περί αναγνωστικής απόλαυσης

Άντα – Β. Ναμπόκοφ

1η δημοσίευση: Book Press Παρεξηγημένη έννοια το πάθος. Εκπορευόμενο από το σωματικό κέντρο -εκεί που υποτίθεται βρίσκεται η καρδιά- συνδέεται, για τους περισσότερους, με τη συναισθηματική εκφόρτιση, με σποραδικές εκρήξεις που κατακλύζουν τον άνθρωπο, καταλύοντας τη λογική, αναδεικνύοντας το θυμικό. Εν μέσω άλλων αφορμών, η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων υποτίθεται πως πυροδοτεί τέτοια ή παραπλήσια συμπτώματα. … Συνέχεια ανάγνωσης Άντα – Β. Ναμπόκοφ

Περί ενότητας ύφους και ταυτότητας στη λογοτεχνία

Εξ αφορμής σχολίων /κριτικών απογοητευμένων ή ημι-γοητευμένων αναγνωστών λογοτεχνικών έργων σε βιβλιοφιλικές σελίδες στο Facebook, προκύπτει το εξής: Παρατίθενται συγκεκριμένα αποσπάσματα ενός βιβλίου, τα οποία είναι όντως ελκυστικά και προκαλούν τον θαυμασμό όλων. Πολλές φορές όμως, στη συνέχεια, το βιβλίο δείχνει να μην ανταποκρίνεται στην αρχική εντύπωση, εντούτοις διαβάζεται με ενδιαφέρον ως το τέλος, αφήνοντας … Συνέχεια ανάγνωσης Περί ενότητας ύφους και ταυτότητας στη λογοτεχνία

Σκέψεις

Ο μύθος του carpe diem Λένε: «Άδραξε τη μέρα!». Λένε: «Ζήσε τη στιγμή!». Λένε: «Γλέντα σαν να μην υπάρχει αύριο!». Λένε... τρίχες. Μόνο τα ζώα ζούνε στη μακαριότητα του παρόντος, κι αυτό γιατί δεν διαθέτουν αίσθηση του χρόνου – τουλάχιστον όπως εμείς οι άνθρωποι (περισσότερα επ’ αυτού, στη συνέχεια). Αυτή είναι η κατάρα μας και, … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις

Ουραγοί και ηγούμενοι αναγνώστες

Έστωσαν αναγνώστες δύο ειδών (επιπλέον των άλλων): Αφενός -η πλειονότητα- εκείνοι που επιβεβαιώνονται μέσα από ένα βιβλίο. Η ανάγνωση γι’ αυτή την κατηγορία αποτελεί αφορμή διάκρισης, καθότι ανασφαλείς, οπότε ενσκήπτουν στο βιβλίο ως κατακτητές. Αυτόματα, ίσως και πριν τις αρκτικές σελίδες, ξεσπά αγώνας, ακήρυχτος ανταγωνισμός ενάντια στην πρωτοκαθεδρία του συγγραφέα, ένα «ουκ εά με καθεύδειν … Συνέχεια ανάγνωσης Ουραγοί και ηγούμενοι αναγνώστες

Ημερολόγιο Μόσχας – Β. Μπένγιαμιν

1η δημοσίευση: Book Press Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν κοίταξε τον Άγγελο της Ιστορίας (Angelus Novus) και φοβήθηκε. Γιατί αυτό που είδε εκεί ήταν η ίδια του η μοίρα, καθώς εκείνος απέστρεφε το πρόσωπό του από τη φρίκη των ανθρώπινων έργων. Η επίγνωση, η ενσυναίσθηση, η ευαισθησία, όμως, δεν υπήρξαν ποτέ προτερήματα επιβίωσης, δεν είναι εξελικτικά πλεονεκτήματα … Συνέχεια ανάγνωσης Ημερολόγιο Μόσχας – Β. Μπένγιαμιν

Αισθηματική αγωγή – Γκ. Φλομπέρ

1η δημοσίευση: Book Press «Οι μεγάλοι γράφουν άσxημα μερικές φορές, και πολύ καλά κάνουν». Ετούτη η φράση αποδίδεται στον Φλομπέρ και περιγράφει ένα από τα πλέον δυσεπίλυτα προβλήματα της λογοτεχνίας. Κοντολογίς, του κατά πόσον ο περφεξιονισμός στο λογοτεχνικό ύφος, η τελειοθηρία που συναρτά το όλον οικοδόμημα από το επιμέρους (σε… μοριακό επίπεδο λέξης) αποτελεί το … Συνέχεια ανάγνωσης Αισθηματική αγωγή – Γκ. Φλομπέρ

Φάουστ – Γκαίτε

1η δημοσίευση: BookPress Ολοκληρώνοντας τον «Φάουστ» του Γκαίτε, αυτό που μπορώ να καταθέσω ως το μέγα διακύβευμα της ανάγνωσής του είναι – κι ας ακουστεί παράξενο- η δυνατότητα μετάφρασης. Ειδικότερα δε, της διερεύνησης του κατά πόσον αυτή μπορεί να αποδώσει το πρωτότυπο κείμενο. Και ως παρεπόμενο βήμα, θα ήταν αδύνατο να μην αναφερθώ στη σθεναρή … Συνέχεια ανάγνωσης Φάουστ – Γκαίτε

Ο μεγάλος αποχαιρετισμός – Ρ. Τσάντλερ

Οι αποχαιρετισμοί αποτελούν ευγενές υλικό, στο οποίο η τέχνη καταφεύγει ακάματα. Παράδοξο, καθότι η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη από τέτοιους, πάσης φύσεως, σε βαθμό κοινοτοπίας. Κι αν η κοινοτοπία παραμένει η συγκολλητική ουσία της καθημερινότητάς μας, το αυτό δεν ισχύει ευτυχώς στην περίπτωση της τέχνης. Εκεί, ο αποχαιρετισμός λαμβάνει διαστάσεις δυσθεώρητες, αποτελεί υλικό άξιο τραγωδίας, … Συνέχεια ανάγνωσης Ο μεγάλος αποχαιρετισμός – Ρ. Τσάντλερ

Confiteor (….)

Δεν αντέχω πλέον τα βιβλία (την τέχνη εν γένει) "καλών προθέσεων". Δεν αντέχω τους χαριτόβρυτους/ τρυφερούς καλλιτέχνες, οι οποίοι αφότου έχουν γλείψει με περισσό αυτό-οικτιρμό τις "πληγές" τους, στη συνέχεια σπεύδουν να πράξουν τα δέοντα ανταποδίδοντας στο ευπροσήγορο και μαλθακό κοινό τους. Εκείνους τους βαθιά "ανθρώπινους", τους "ουμανιστές" κ.ο.κ. Αξίες τις οποίες στην καθημερινότητά μου … Συνέχεια ανάγνωσης Confiteor (….)