Εγώ; – Π. Φλαμ

1η δημοσίευση: Book Press Το βιβλίο ξεκινάει με μια ερώτηση στον τίτλο. Στην πρώτη σελίδα, στην πρώτη γραμμή, στις δύο πρώτες λέξεις, θα δώσει την απάντηση: «Όχι εγώ». Το υπόλοιπο κείμενο, ως το τέλος, θα επιχειρήσει να καλύψει το κενό μεταξύ αυτών των δύο φαινομενικά αντιτιθέμενων καταστάσεων, απαντώντας με τρόπο λογοτεχνικό. Ο πόλεμος αποτελεί σταθερά … Συνέχεια ανάγνωσης Εγώ; – Π. Φλαμ

Το κτίσμα – Φ. Κάφκα

1η δημοσίευση: Βοοk Press Ο Θερβάντες με τον Δον Κιχώτη δόξασε την περιπλάνηση, την εξερεύνηση εκτός των τειχών, έστω με πενιχρά ή καταστροφικά αποτελέσματα, αρδεύοντας τον έναν μεγάλο παραπόταμο του μυθιστορήματος. Ο Κάφκα και οι συνεχιστές του, όπως ο Μπόρχες, παρέκκλιναν από την ευθεία οδό και πιστοί στη σολιψιστική τους οπτική θεώρησαν εξαρχής το εκτός … Συνέχεια ανάγνωσης Το κτίσμα – Φ. Κάφκα

Η ανατομία της επίδρασης – Χ. Μπλουμ

1η δημοσίευση: Book Press Μια εναρκτήρια διαπίστωση. Αυτό το βιβλίο δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό προς τον σύγχρονο αναγνώστη. Ο Μπλουμ δεν δείχνει να τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση, δεδομένου ότι όποιος έχει διαβάσει έστω και μικρό μέρος του έργου του ανακαλύπτει ότι ελάχιστα μόνο προσεγγίζει τις ποιότητες του ιδανικού του. Εντούτοις, το βιβλίο σε κάποιους … Συνέχεια ανάγνωσης Η ανατομία της επίδρασης – Χ. Μπλουμ

Ο αιώνιος σύζυγος – Φ. Ντοστογιέφσκι

Η λογοτεχνία του Ντοστογιέφσκι είναι ένθεη με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Πιστή στον Σωτήρα Χριστό ως πρόθεση, άκρως καλλιτεχνική ως κατάληξη. Δεν υφίσταται ακριβώς ζήτημα εσωτερικής αντινομίας όμως μεταξύ του πιστού και του καλλιτέχνη, μολονότι ο αναγνώστης ή ο κριτικός θα διακρίνει σημεία όπου ο ένας αντιστρατεύεται τον άλλον. Δεν παρεκκλίνει ο συγγραφέας από … Συνέχεια ανάγνωσης Ο αιώνιος σύζυγος – Φ. Ντοστογιέφσκι

Θάνατος στη Ρώμη – Β. Κέπεν

1η δημοσίευση: Book Press Η μεταπολεμική γερμανόφωνη λογοτεχνία είχε (ακόμη έχει) να αντιμετωπίσει δύο μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα. Εκείνο της ιστορίας και το άλλο της επίδρασης των προγόνων (και της αγωνίας της, όπως το θέτει ο Μπλουμ). Όσον αφορά το πρώτο σκέλος, για αρχή, εκείνο που σχετίζεται με το μετατραυματικό στρες που ο Ναζισμός άφησε στη … Συνέχεια ανάγνωσης Θάνατος στη Ρώμη – Β. Κέπεν

Το μικρό εξάγωνο δωμάτιο – Γ. Ογκάουα

1η δημοσίευση Book Press Έχοντας διαβάσει κάποια στιγμή στο παρελθόν τον «Παράμεσο» της Ιαπωνίδας συγγραφέως, ήμουν επιφυλακτικός απέναντί της, όπως γενικότερα με τα βιβλία εκείνα που στηρίζονται στον φετιχισμό, έστω ως υποπλοκή. Βεβαίως η ασιατική και ειδικότερα η ιαπωνική λογοτεχνία φέρουν αυτή την κληρονομιά, για ιστορικούς λόγους. Κι αν στην περίπτωση του Καβαμπάτα ο φετιχισμός/ … Συνέχεια ανάγνωσης Το μικρό εξάγωνο δωμάτιο – Γ. Ογκάουα

Ο Θεός να σας έχει καλά, κύριε Ροουζγουότερ – Κ. Βόνεγκατ

1η δημοσίευση: Book Press Η λεγόμενη «πολιτική σάτιρα», ως είδος, είναι κάτι που αποφεύγω για πληθώρα λόγων. Ο βασικότερος είναι πως οτιδήποτε περιέχει το «πολιτικό», ως δεσπόζουσα διάσταση, υπόκειται σε πολλαπλούς περιορισμούς και οριοθετήσεις. Για αρχή, εκείνους της εποχής που γράφτηκε (η κατάρα της επικαιρότητας), αφού οι συνθήκες αλλάζουν συνεχώς. Στη συνέχεια, εξαιτίας των ιδεολογικών … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Θεός να σας έχει καλά, κύριε Ροουζγουότερ – Κ. Βόνεγκατ

Έντα Γκάμπλερ – Χ. Ίψεν

Έντα Γκάμπλερ – Χ. Ίψεν Η Έντα Η Έντα πλήττει. Ο πολλά υποσχόμενος έγγαμος βίος προκαλεί ελάχιστα το πνεύμα της. Η Έντα αποφασίζει να παίξει. Η Έντα είναι ένα κακομαθημένο παιδί, κόρη στρατιωτικού. Έχει μάλιστα και δύο πιστόλια ως απόδειξη, τα οποία ξέρει να χρησιμοποιεί πυροβολώντας όταν πλήττει παραπάνω. Η Έντα δεν έχει ιερό και … Συνέχεια ανάγνωσης Έντα Γκάμπλερ – Χ. Ίψεν

Τρεις γυναίκες- Ρ. Μούζιλ 

1η δημοσίευση: Book Press Θα ξεκινήσω αντίστροφα και ελαφρώς προβοκατόρικα, αναλαμβάνοντας τον ρόλο της σύγχρονης αναγνώστριας και αναγνώστη που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Μούζιλ μέσα από αυτό το μικρό βιβλίο, το οποίο περιέχει τρεις νουβέλες (Γκρίτζα, Η πορτογαλίδα, Τόνκα). Ξεκινώντας από την πρώτη στη δεύτερη και καταλήγοντας στην τελευταία … Συνέχεια ανάγνωσης Τρεις γυναίκες- Ρ. Μούζιλ 

Λογοτεχνικά διδάγματα

Λογοτεχνικά διδάγματα Πραγματικότητα δεν υπάρχει. Μόνο όσα αντιλαμβανόμαστε μέσω των ατροφικών ή αναξιόπιστων αισθήσεών μας, τα οποία στη συνέχεια επεξεργαζόμαστε για να αποδείξουμε πόσο ορθά σκεφτόμαστε, προκειμένου να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε έτσι. Εάν η «πραγματικότητα» αποδειχτεί διαφορετική, θα προτιμήσουμε σε κάθε περίπτωση την αντίληψή μας γι’ αυτήν. Οι απόψεις μας για τους ανθρώπους είναι αποτέλεσμα … Συνέχεια ανάγνωσης Λογοτεχνικά διδάγματα