Λίγοι μη Αμερικανοί έγραψαν αυθεντικό noir. Αναφέρομαι σε εκείνο το ολοκληρωμένο genre, το εμπνευσμένο από τον θεμελιωτή του διηγήματος (και μαθητή του Τσέχωφ) Χέμινγουεϊ, όπου η μικρή και κοφτή πρόταση ήταν το απόσταγμα γραφής και όσα υπαινισσόταν ήταν πιο σημαντικά από εκείνα που παρέθετε σε πρώτο επίπεδο. Το noir είναι ένα είδος όπου η λογοτεχνικότητά … Συνέχεια ανάγνωσης Τι τρέλα τι παλάτια – Ζ. Π. Μανσέτ
Φως τον Αύγουστο – Γ. Φώκνερ
1η δημοσίευση: Book Press Για τους μεγάλους συγγραφείς, εκείνους που διαστέλλουν τον χρόνο μέσα μας, που υφαίνουν αργά και σταθερά τον ιστό τους σε ξεχασμένες γωνιές της ψυχής μας, αναγκάζοντάς μας τακτικά να κατεβαίνουμε τις σκάλες στο υπόγειο, μία ανάγνωση ισούται με καμία. Ο Φώκνερ δεν αποδέχεται χρονικούς περιορισμούς, φευγαλέες εντυπώσεις, σπουδή και λησμονιά. Κατοικεί … Συνέχεια ανάγνωσης Φως τον Αύγουστο – Γ. Φώκνερ
Πρόσκληση σε έναν αποκεφαλισμό – Β. Ναμπόκοφ
1η δημοσίευση: Book Press Ο τίτλος του βιβλίου είναι παράδοξος, όχι όμως περισσότερο από το κυρίως κείμενο. Ο αποκεφαλισμός που θα λάβει χώρα είναι εκείνος του καταδικασμένου πρωταγωνιστή με το παράξενο όνομα Κιγκινάτος, κι αυτό το πληροφορούμαστε από τις εισαγωγικές παραγράφους, όπως γίνεται εξάλλου στα περισσότερα από τα βιβλία του Ναμπόκοφ. Η πρόσκληση όμως σε … Συνέχεια ανάγνωσης Πρόσκληση σε έναν αποκεφαλισμό – Β. Ναμπόκοφ
Τρεις ιστορίες – Γκ. Φλομπέρ
1η δημοσίευση: Book Press «Συγκρίνοντας την εικόνα με το κείμενο, ο αναγνώστης θα σκεφτόταν: "Δεν καταλαβαίνω τίποτα, πώς έφτιαξε το ένα από το άλλο;» Είναι πολλοί οι κριτικοί λογοτεχνίας που υποστηρίζουν ότι υπήρξε μια εποχή στη λογοτεχνία πριν και άλλη μία μετά τον Φλομπέρ. Διαβάζοντας τα γραπτά του, τα οποία διαθέτουν εντυπωσιακό εύρος, αν και … Συνέχεια ανάγνωσης Τρεις ιστορίες – Γκ. Φλομπέρ
Το φθίνον φως – Ντριέ λα Ροσέλ
Η λογοτεχνία της παρακμής είναι δίκοπο μαχαίρι. Στα χέρια του μέτριου συγγραφέα μετατρέπεται σε μίζερη αυτοαναφορικότητα, προσπάθεια χειραγώγησης του αναγνώστη μέσω της εκζήτησης και του εκβιασμού αισθημάτων («Δείτε πόσο υποφέρω από τη ματαιότητα των πραγμάτων και τη μικρότητα των ανθρώπων!»). Η παρακμή προκειμένου να μετατραπεί σε τέχνη που αφορά τουλάχιστον έναν ακόμα εκτός του παρακμιακού, … Συνέχεια ανάγνωσης Το φθίνον φως – Ντριέ λα Ροσέλ
Το θείο τραγί – Γ. Σκαρίμπας
Πάνε αρκετά χρόνια, πάνω από 15, από την τελευταία φορά που άνοιξα βιβλίο Έλληνα συγγραφέα (ήταν ένα από τα χειρότερα που έχω διαβάσει ποτέ με τίτλο «μ.Χ.»). Έκανα εξαίρεση για το συγκεκριμένο, καθώς είχα δει την πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση του Άρη Μπινιάρη. Το «Θείο τραγί» έχει ένα σημαντικό προσόν, όσον αφορά τις ιδιαίτερες προτιμήσεις μου, … Συνέχεια ανάγνωσης Το θείο τραγί – Γ. Σκαρίμπας
Τροχιές – Σ. Χάρβει
Δεν είναι όλα τα βιβλία γραμμένα για να αποδώσουν τιμές στο Λογοτεχνικό Υψηλό ούτε όλοι οι συγγραφείς ανανεωτές ή επαναστάτες της φόρμας. Συχνά η λογοτεχνία διαθέτει υποστηρικτικό σκοπό, άμεσα ψυχαγωγικό, προσφέροντας στον αναγνώστη ένα επίκαιρο θέμα, απαλλαγμένο από το βάρος της υφολογικής καινοτομίας, προκειμένου να είναι εύληπτο χωρίς όμως να υποτιμά τη νοημοσύνη του με … Συνέχεια ανάγνωσης Τροχιές – Σ. Χάρβει
Τρελοί, τσαρλατάνοι, ταραχοποιοί – Διανοούμενοι της Νέας Αριστεράς – Ρ. Σκράτον
1η δημοσίευση: Book Press Ομολογώ ότι πέραν των κλασικών συντηρητικών ή φιλελεύθερων φιλοσόφων ή διανοούμενων, κυρίως του 19ου και αρχών του 20ού αιώνα, η επαφή μου με τη σύγχρονη «Δεξιά» διανόηση παραμένει επιδερμική και ισχνή. Δεν φέρω αποκλειστική ευθύνη, καθώς ο εκδοτικός χώρος είναι, ας το ομολογήσουμε, από αδιάφορος ως εχθρικός προς αυτή. Από την … Συνέχεια ανάγνωσης Τρελοί, τσαρλατάνοι, ταραχοποιοί – Διανοούμενοι της Νέας Αριστεράς – Ρ. Σκράτον
Εγώ; – Π. Φλαμ
1η δημοσίευση: Book Press Το βιβλίο ξεκινάει με μια ερώτηση στον τίτλο. Στην πρώτη σελίδα, στην πρώτη γραμμή, στις δύο πρώτες λέξεις, θα δώσει την απάντηση: «Όχι εγώ». Το υπόλοιπο κείμενο, ως το τέλος, θα επιχειρήσει να καλύψει το κενό μεταξύ αυτών των δύο φαινομενικά αντιτιθέμενων καταστάσεων, απαντώντας με τρόπο λογοτεχνικό. Ο πόλεμος αποτελεί σταθερά … Συνέχεια ανάγνωσης Εγώ; – Π. Φλαμ
Το κτίσμα – Φ. Κάφκα
1η δημοσίευση: Βοοk Press Ο Θερβάντες με τον Δον Κιχώτη δόξασε την περιπλάνηση, την εξερεύνηση εκτός των τειχών, έστω με πενιχρά ή καταστροφικά αποτελέσματα, αρδεύοντας τον έναν μεγάλο παραπόταμο του μυθιστορήματος. Ο Κάφκα και οι συνεχιστές του, όπως ο Μπόρχες, παρέκκλιναν από την ευθεία οδό και πιστοί στη σολιψιστική τους οπτική θεώρησαν εξαρχής το εκτός … Συνέχεια ανάγνωσης Το κτίσμα – Φ. Κάφκα
Αναγνώσεις 