Από τις σημαντικότερες πνευματικές μορφές του προηγούμενου αιώνα, ο Russell απέδειξε περίτρανα πως ο πνευματικός άνθρωπος μπορεί να είναι ταυτόχρονα και ενεργός πολίτης, "μετέχων και ουχί απράγμων". Ο μακρύς του βίος, αλλά και πνευματική του παρακαταθήκη με τη μορφή πολύτομου και εξαιρετικά ποικιλόμορφου έργου, μόνο δέος μπορούν να προκαλέσουν. Πολλώ δε μάλλον, δεδομένου πως ως … Συνέχεια ανάγνωσης The Autobiography of Bertrand Russell – Μπ. Ράσελ
The Life and Times of Martha Washington in the Twenty-first Century – Frank Miller, Dave Gibbons
Οι Miller και Gibbons είναι υπεύθυνοι για κάποια αριστουργηματικά κόμικς, και το 20ετές αυτό πρότζεκτ προσφέρει εγγυημένη αναγνωστική απόλαυση. Είναι προφανές πως σε έναν μεγάλο τόμο 600 περίπου σελίδων, θα υπάρχουν εξαιρετικές, μέτριες και αδιάφορες στιγμές. Πιστεύω πως τα πρώτα τεύχη είναι σαφώς τα καλύτερα, με εμφανείς αναφορές στην αισθητική του "Watchmen". Στη συνέχεια τα … Συνέχεια ανάγνωσης The Life and Times of Martha Washington in the Twenty-first Century – Frank Miller, Dave Gibbons
Λευκός θόρυβος – Ντ. Ντελίλο
Να ξεκαθαρίσω πως ο "Υπόγειος κόσμος" του DeLillo συγκαταλέγεται στα πιο σημαντικά βιβλία που έχω διαβάσει. Εν συγκρίσει με αυτό, ο "Λευκός θόρυβος" κατά τη γνώμη μου υπολείπεται. Δεν πρόκειται επ' ουδενί για κακό ή μέτριο βιβλίο - αναγνώρισα σημεία δημιουργικής ευρηματικότητας, φιλοσοφικής πληρότητας, συγγραφικής επάρκειας. Εκείνο που ίσως με ξένισε εδώ -και μου κάνει … Συνέχεια ανάγνωσης Λευκός θόρυβος – Ντ. Ντελίλο
Περί ελευθερίας – Τζ. Σ. Μιλ
Εκατομμύρια σε όλον τον πλανήτη ομνύουν σε κάποιο από τα λεγόμενα Ιερά Κείμενα. Εφόσον αυτό τους προσφέρει γαλήνη και ελπίδα, ποιος είμαι εγώ να τους κρίνω; Διατηρώ όμως το δικαίωμα να πιστεύω πως, εφόσον αυτό το μικρό σε έκταση, αλλά τεράστιο σε σημασία, βιβλιαράκι συνόδευε τουλάχιστον κάποιες στιγμές της καθημερινότητας των ανθρώπων, ο κόσμος θα … Συνέχεια ανάγνωσης Περί ελευθερίας – Τζ. Σ. Μιλ
Κατά μόνας – Α. Νέουμαν
Η σχέση μου με τη σύγχρονη λογοτεχνία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ιδανική – τουναντίον. Έχοντας τα τελευταία 5 χρόνια δεσμευτεί στην αναπλήρωση των σημαντικών κενών μου όσον αφορά τα "απαραίτητα" έργα λογοτεχνίας, η όποια επαφή μου με βιβλία που γράφτηκαν και εκδόθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες είναι τουλάχιστον επιφυλακτική. Ενίοτε κάνω κάποιες εξαιρέσεις στην Ασκητική μου, … Συνέχεια ανάγνωσης Κατά μόνας – Α. Νέουμαν
Η γυναίκα της άμμου – Κ. Άμπε
Δεδομένου πως πρόκειται για ένα βιβλίο που κοσμεί τις περισσότερες λίστες Απαραίτητων, Αριστουργημάτων κ.ο.κ. ανέμενα μια ανάλογης έκτασης και βάθους αναγνωστική εμπειρία. Δεν είμαι βέβαιος όμως πως τη βρήκα. Ας εξηγηθώ. Όλα τα στοιχεία που προανήγγειλαν την αναγνωστική… ηδονή ήταν παρόντα: Το έντονο καφκικό στοιχείο, η ιαπωνική ελλειπτικότητα, ο "καλπάζων" μοντερνισμός, ο συμβολισμός στα όρια … Συνέχεια ανάγνωσης Η γυναίκα της άμμου – Κ. Άμπε
Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου – Γκαίτε
Δύσκολο (;) να κρίνεις ένα βιβλίο που φέρνει την υπογραφή του Γκαίτε. Ο "Βέρθερος" είναι το εμβληματικό κείμενο-πρόδρομος του κινήματος του Ρομαντισμού, το οποίο υμνήθηκε στην εποχή του, αν και ο ίδιος ο δημιουργός του το αποκήρυξε -τρόπον τινά- στη συνέχεια, ως έργο της νεότητας. Ποιος είμαι λοιπόν εγώ για να διαφωνήσω με τον… ώριμο … Συνέχεια ανάγνωσης Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου – Γκαίτε
The road to serfdom – Φ. Χάγιεκ
Αυτό είναι ένα βιβλίο που απέφευγα να διαβάσω για χρόνια και ένας οικονομολόγος/ φιλόσοφος που οι μεν κήνσορές του δαιμονοποιούν, οι δε υπέρμαχοί του λατρεύουν ως Προφήτη. Παρέμενε να προσδιορίσω την αξία του ίδιου του έργου, όσο το δυνατόν αποστασιοποιημένα και κλινικά. Έχει πολύ σωστά λεχθεί πως οι φιλόσοφοι/ θεωρητικοί δεν πρέπει να κρίνονται από … Συνέχεια ανάγνωσης The road to serfdom – Φ. Χάγιεκ
Το κοινωνικό συμβόλαιο – Ζ.Ζ. Ρουσώ
Κατά καιρούς στο παρελθόν είχα έρθει σε επαφή με το έργο του Ρουσσώ κυρίως μέσω αναφορών από τρίτους συγγραφείς. Ήγγικεν η ώρα για το "real thing" και το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα, ομολογώ. Βρήκα πραγματικά απολαυστικό το κείμενο και την παράθεση επιχειρημάτων, πολλώ δε μάλλον που μέρος ή όλο έχει παρατεθεί, αντιγραφεί, κλαπεί κλπ. ανηλεώς! … Συνέχεια ανάγνωσης Το κοινωνικό συμβόλαιο – Ζ.Ζ. Ρουσώ
Μοιραία – Ζ.Π. Μανσέτ
Ο Manchette έχει το μεγάλο προνόμιο στον χώρο του Noir, να μπορεί να χαρακτηριστεί… Αμερικανός. Όποιος έχει εντρυφήσει στο είδος κατανοεί πόσο τιμητικός είναι ο εν λόγω "χαρακτηρισμός". Όσον αφορά το συγκεκριμένο έργο, η "Μοιραία" δεν με ενθουσίασε όσο το "Μελαγχολικό κομμάτι" και η "Πρηνής θέση", τα οποία θεωρώ εξαιρετικά δείγματα neo-Noir γραφής και αισθητικής. … Συνέχεια ανάγνωσης Μοιραία – Ζ.Π. Μανσέτ