Δεν υπάρχουν μεγάλοι έρωτες εκτός λογοτεχνίας (σινεμά και λοιπών τεχνών). Το όποιο πάθος προκύπτει στην καθημερινότητά μας, δεν είναι της ίδιας έντασης και διάρκειας με τα οποία απεικονίζεται από τους μεγάλους, ταλαντούχους δημιουργούς. Λογικό, καθότι αυτή είναι η (ιερή) λειτουργία της τέχνης, όποτε αποφασίζει να σταθεί κριτικά και συμπληρωματικά απέναντι σ’ αυτό που αποκαλούμε ζωή. … Συνέχεια ανάγνωσης Πάθη εντός και εκτός λογοτεχνίας →

Για αυτονόητους λόγους ο άνθρωπος επιθυμεί την παράταση των ευχάριστων αναμνήσεων, ενώ επιθυμεί την ταχεία έξοδο των επίπονων. Προφανώς τέτοια δυνατότητα επιλογής δεν προσφέρεται (τουλάχιστον όχι δίχως εξωτερική βοήθεια). Κουβαλάμε ταυτόχρονα το άχθος και των δύο, ανακαλύπτοντας σταδιακά, με έκπληξη, ότι υφίσταται μια σχετική λειτουργική αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Αργότερα δε, όταν πλησιάζει το τέλος, αρχίζουν … Συνέχεια ανάγνωσης Αναμνήσεις… →

1η δημοσίευση: Book Press Αν ο κάθε άνθρωπος είναι ένα νησί, τότε η ανθρωπότητα (αν αποδεχτούμε αυτή την αφαίρεση) είναι ένα πλοίο. Ή, ακόμα καλύτερα, χάριν μυθιστορηματικής ευκολίας, μια κιβωτός. Ο Μέλβιλ στο ανυπέρβλητο «Μόμπι Ντικ» τοποθέτησε εντός του φαλαινοθηρικού Πίκοουντ ένα ενδιαφέρον δείγμα χαρακτήρων, μετατρέποντας αυθωρεί το φαλαινοθηρικό σε αυτόνομο σύμπαν, με έναν λοξία … Συνέχεια ανάγνωσης Ο μεγάλος απατεώνας – X. Μέλβιλ →

Η λειτουργία του χρόνου στο Μαγικό βουνό Η επανάγνωση του Μαγικού βουνού υπήρξε για εμένα η βασική του ανάγνωση, καθώς επέτρεψε, εκτός των άλλων, στον αναγνώστη του τώρα να συγκριθεί με εκείνον του τότε. Και η απόσταση αυτή αποτελεί την ιδανική αντανάκλαση εκείνου που αποτέλεσε βασική αιτία συγγραφής του μνημειώδους αυτού κειμένου: του χρόνου. Αν … Συνέχεια ανάγνωσης Μαγικό βουνό – Τ. Μαν →

Ολοκληρώνοντας το «Περί ενότητας ύφους και ταυτότητας στη λογοτεχνία», διατύπωσα τη σκέψη ότι η αναγνωστική απόλαυση δεν σχετίζεται απαραίτητα με ζητήματα αρτιότητας στη δομή του έργου, την αναγνώριση της ενότητας του ύφους και της ιδιαίτερης συγγραφικής ταυτότητας. Στην παρούσα ανάρτηση υποστηρίζω ότι, αντίθετα, η εμπειρία δείχνει πως η απόλαυση ενός λογοτεχνικού έργου -για τους περισσότερους- … Συνέχεια ανάγνωσης Περί αναγνωστικής απόλαυσης →

1η δημοσίευση: Book Press Παρεξηγημένη έννοια το πάθος. Εκπορευόμενο από το σωματικό κέντρο -εκεί που υποτίθεται βρίσκεται η καρδιά- συνδέεται, για τους περισσότερους, με τη συναισθηματική εκφόρτιση, με σποραδικές εκρήξεις που κατακλύζουν τον άνθρωπο, καταλύοντας τη λογική, αναδεικνύοντας το θυμικό. Εν μέσω άλλων αφορμών, η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων υποτίθεται πως πυροδοτεί τέτοια ή παραπλήσια συμπτώματα. … Συνέχεια ανάγνωσης Άντα – Β. Ναμπόκοφ →

Εξ αφορμής σχολίων /κριτικών απογοητευμένων ή ημι-γοητευμένων αναγνωστών λογοτεχνικών έργων σε βιβλιοφιλικές σελίδες στο Facebook, προκύπτει το εξής: Παρατίθενται συγκεκριμένα αποσπάσματα ενός βιβλίου, τα οποία είναι όντως ελκυστικά και προκαλούν τον θαυμασμό όλων. Πολλές φορές όμως, στη συνέχεια, το βιβλίο δείχνει να μην ανταποκρίνεται στην αρχική εντύπωση, εντούτοις διαβάζεται με ενδιαφέρον ως το τέλος, αφήνοντας … Συνέχεια ανάγνωσης Περί ενότητας ύφους και ταυτότητας στη λογοτεχνία →

Ο μύθος του carpe diem Λένε: «Άδραξε τη μέρα!». Λένε: «Ζήσε τη στιγμή!». Λένε: «Γλέντα σαν να μην υπάρχει αύριο!». Λένε... τρίχες. Μόνο τα ζώα ζούνε στη μακαριότητα του παρόντος, κι αυτό γιατί δεν διαθέτουν αίσθηση του χρόνου – τουλάχιστον όπως εμείς οι άνθρωποι (περισσότερα επ’ αυτού, στη συνέχεια). Αυτή είναι η κατάρα μας και, … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις →

Έστωσαν αναγνώστες δύο ειδών (επιπλέον των άλλων): Αφενός -η πλειονότητα- εκείνοι που επιβεβαιώνονται μέσα από ένα βιβλίο. Η ανάγνωση γι’ αυτή την κατηγορία αποτελεί αφορμή διάκρισης, καθότι ανασφαλείς, οπότε ενσκήπτουν στο βιβλίο ως κατακτητές. Αυτόματα, ίσως και πριν τις αρκτικές σελίδες, ξεσπά αγώνας, ακήρυχτος ανταγωνισμός ενάντια στην πρωτοκαθεδρία του συγγραφέα, ένα «ουκ εά με καθεύδειν … Συνέχεια ανάγνωσης Ουραγοί και ηγούμενοι αναγνώστες →