1η δημοσίευση: Book Press Έχει ειπωθεί πολύ σωστά, μεταξύ άλλων, ότι η φιλία είναι η ισότητα των φίλων. Αυτό δεν συνεπάγεται απαραίτητα την κοινότητα απόψεων και στόχων. Σε διάρκεια χρόνου, η καθεμιά προσωπικότητα αποπλέει με τους δικούς της ανέμους για διαφορετικά λιμάνια, όπου συχνά συναπαντά άλλους ανθρώπους με διαφορετικά όνειρα και ζωές. Κι όμως, όταν … Συνέχεια ανάγνωσης Αλληλογραφία 1927-1938 – Τσβάιχ/ Ροτ →

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς το πώς οι άνθρωποι αρκούνται στη μία και μοναδική Εκδοχή (με κεφαλαίο «Ε») ενός γεγονότος. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι, εν προκειμένω, ότι αυτό δεν γίνεται απαραίτητα γιατί είναι μειωμένης αντίληψης, φανατικοί ή κάτι συναφές. Τουναντίον, συχνά είναι η ευρεία τους αντίληψη, η συναισθηματική τους νοημοσύνη που τους καθοδηγεί σ’ αυτό. Εμπλέκονται … Συνέχεια ανάγνωσης Η λυτρωτική διάσταση της μίας εκδοχής →

1η δημοσίευση, Book Press Τελικά για ποιον πεθαίνει κάποιος; Για τον Θεό του, για τις ιδέες του, για τους συντρόφους του ή για τον εαυτό του; Για όλους αυτούς τους λόγους; Τι είναι αυτό που σπρώχνει τους ανθρώπους να μοιραστούν όχι τη ζωή αλλά τον θάνατό τους με τους άλλους, ως ύστατη θυσία, ως μοναδικό … Συνέχεια ανάγνωσης Διάλογοι Καρμηλιτισσών – Ζ. Μπερνανός →

1η δημοσίευση: Book Press Είμαστε όλοι δεσμώτες. Του χρόνου αρχικά. Ξεκινάμε τη ζωή μας αλαφροπατώντας και συνεχίζουμε με βήματα σταθερά, αν και ολοένα και πιο αργά. Μέχρι που πλέον τα δεσμά γίνονται τόσο αδιανόητα βαριά για να τα σηκώσουμε και αφηνόμαστε να μας τραβήξουν κάτω, στο πουθενά. Εκτός όμως από τον χρόνο που είναι αμείλικτος … Συνέχεια ανάγνωσης Ανθρώπινη δουλεία – Σ. Μομ →

Ο Ε. Μ. Forster προσέφερε μια ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη απάντηση στο βασανιστικά επανερχόμενο ερώτημα «Γιατί διαβάζουμε;». Υποστήριξε ότι, μεταξύ άλλων λόγων, οι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων είναι σχεδόν πάντοτε σε θέα, σε αντίθεση με τους αναγνώστες των οποίων η ζωή είναι αθέατη. Αυτό προσφέρει στους τελευταίους, σε συμβολικό επίπεδο, μια απαράμιλλη εξουσία και ταυτόχρονα ένα τρανταχτό … Συνέχεια ανάγνωσης Ο διάφανος μυθιστορηματικός χαρακτήρας κι ο αθέατος αναγνώστης →

Ούτε η αγάπη ούτε η ομορφιά αρκεί για μια ολοκληρωμένη ζωή. Κι ας λένε το αντίθετο τα βιβλία, τα ποιήματα, η τέχνη όλη. Λένε ψέματα, κατά πώς όφειλαν, αφού αποτελούν την εξευγενισμένη έκφραση, το απόσταγμα της σκέψης των δημιουργών σε στιγμές δημιουργικής οιστρηλασίας - εκεί που ο άνθρωπος προσπίπτει στο πνεύμα και τις φαντασιακές του … Συνέχεια ανάγνωσης Το καλλιτεχνικό ψεύδος και το απρόσιτο βίωμα →

Ουγγρικό σινεμά ακούμε και χαιρόμαστε. Γιατί άραγε; Αλλά ας μην ξεκινήσω την γκρίνια από τώρα. Θα την αφήσω για μετά. Να παραθέσω τα θετικά πρώτα. Έτσι είναι το πρέπον. Το «Φυσικό φως» είναι η πρώτη ταινία του Ντένες Νάγκι και όχι, να προλάβω τους φίλους, δεν θα δείτε τίποτα σχετικό με Bela Tar (μεγάλη αγάπη), … Συνέχεια ανάγνωσης Φυσικό φως →

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα, σε μια παλιά συνέντευξή του, σχολιάζοντας την πρόσφατη τότε διάλυση και τον επακόλουθο πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, είχε αναφερθεί σε ένα πιθανό σενάριο για μικρού μήκους ταινία: Μια ήσυχη νύχτα ο πρωταγωνιστής μπαίνει στον κινηματογράφο να παρακολουθήσει ένα φιλμ. Μόλις τελειώσει η παράσταση βγαίνει στον δρόμο για να πληροφορηθεί ότι η χώρα στην … Συνέχεια ανάγνωσης Η κινηματογραφική αίθουσα και η επιστροφή στην αθωότητα →

«Ο δρόμος για τη Σάνγκρι-Λα δεν πέρασε ποτέ απ’ το Μπέλφαστ» «Πατρίδα μας είναι το παρελθόν μας», αποφαίνεται ο Ναμπόκοφ, και εγώ θα τολμούσα να προσθέσω: «…και οι αναμνήσεις μας είναι τα σύνορά της». Με το «Μπέλφαστ» ο Sir Kenneth Branagh υπογράφει την πιο προσωπική του ταινία για τα σύνορα – εκείνα του τόπου και … Συνέχεια ανάγνωσης Μπέλφαστ →

1η δημοσίευση: Book Press Ο χρόνος διαλύει τους ανθρώπους. Τους παίρνει, πλανευτής, από την κούνια και τους πετάει άγαρμπα στον τάφο, προτού προλάβουν να συνειδητοποιήσουν το πέρασμά του. Ο χρόνος είναι αμείλικτος, αδιάφορος, ακύμαντος. Δεν συντρέχει κανέναν και υπηρετεί αποκλειστικά τον εαυτό του. Και όμως, ως τέτοιος, δεν βιώνεται όμοια ούτε από όλους τους ανθρώπους … Συνέχεια ανάγνωσης Άνθρωποι σε χρόνους ζοφερούς – Χ. Άρεντ →