Οι άνθρωποι πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να επιφέρουν αλλαγές στον πλησίον και στον κόσμο γύρω τους αναλύοντας, προσφέροντας αφειδώς επιχειρήματα και διευκρινίσεις. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου ο ύπνος διακόπτεται από τις συνεχείς τυμπανοκρουσίες των ορθών επιχειρημάτων. Οι άνθρωποι είναι οπτιμιστές κατά βάθος -χωρίς ουσιαστικό λόγο- κι αυτό είναι το βασικό τους μειονέκτημα. Έχουν μεγάλη … Συνέχεια ανάγνωσης Έδοξε τη βουλή… →

Δεν είχα μέχρι τώρα επαφή με το έργο του Ελβετού και ομολογώ πως ήμουν ουδέτερος αρχικά, καθώς δεν έχω διαβάσει κανέναν γερμανόφωνο μεταπολεμικό συγγραφέα που να πλησιάζει κάπως τους προπολεμικούς δημιουργούς. Με λίγα λόγια, κανένα βιβλίο των Γκρας, Μπελ, Μπέρνχαρντ, Λεντς, Μπάχμαν κλπ. δεν θεωρώ ισάξιο με τις κορυφαίες στιγμές των 3 Μ (Μαν, Μούζιλ, … Συνέχεια ανάγνωσης Η Βλάβη / Το τούνελ / Ο σκύλος – Φ. Ντύρενματ →

1η δημοσίευση: Book Press Εν μέσω άλλων, ο Μπόρχες είχε πει το εξής αμίμητο: «Ο αναγνώστης είναι ένα σπανιότερο είδος κύκνου από τον συγγραφέα». Μιλούσε προφανώς εκ του ασφαλούς, καθότι ο ίδιος δεινός αναγνώστης και μέγιστος μυθοπλάστης. Κι αν αυτά ισχύουν για τους Μεγάλους, εμείς οι λοιποί οφείλουμε να ακούμε και να διδασκόμαστε απ’ το … Συνέχεια ανάγνωσης Πώς δουλεύει η λογοτεχνία – Τζέιμς Γουντ →

Στην «Αισθηματική Αγωγή», ο πρωταγωνιστής Φρεντερίκ βγαίνει από το διαμέρισμα που πέρασε τη νύχτα με την ερωμένη του. Είναι ξημέρωμα στο Παρίσι, από μακριά καταφτάνουν πυροβολισμοί και σύντομα, βαδίζοντας, θα βρεθεί στο χάος της επανάστασης του 1848. Ο Φλομπέρ με την τυπική του οπτική της κάμερας που σαρώνει, τη συναισθηματική αποστασιοποίηση του καλλιτέχνη και τη … Συνέχεια ανάγνωσης Ο συγγραφέας στην αρένα →

Ο McCarthy μαζί με τους Roth, Bellow, DeLillo, Pynchon, Carver και κάποιους ακόμα, αποτέλεσαν την ατσάλινη σπονδυλική στήλη της μεταπολεμικής λογοτεχνίας, η οποία είχε ξεκάθαρα αμερικανικό πρόσημο. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους αιώνες της κοσμογονίας -με την κυριολεκτική έννοια- οπότε το μυθιστόρημα γεννήθηκε και ωρίμασε στη ευρωπαϊκή ήπειρο, στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και … Συνέχεια ανάγνωσης The last in line →

Εμβόλιμο ανάγνωσμα κι αυτό, διαβάστηκε παράλληλα με τα δύο βιβλία του Λουί, και υπήρξε η πρώτη μου επαφή με τη συγγραφέα. Δεν είχα μεγάλες προσδοκίες, οπότε σε αρχικό στάδιο ομολογώ ότι με εξέπληξε ευχάριστα. Ιδίως τα πρώτα κεφάλαια ήταν καλογραμμένα και η προσωπική εξιστόρηση του πώς μια νέα γυναίκα μπορεί να κακοποιηθεί σεξουαλικά δίχως να … Συνέχεια ανάγνωσης Αναμνήσεις ενός κοριτσιού – Α. Ερνώ →

"Εμοί εκδίκησις, εγώ ανταποδώσω, λέγει Κύριος" Έτσι ξεκινάει ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά έργα που η ανθρώπινη ευφυία γέννησε. Παραθέτοντας αυτό το απόσπασμα από την Προς Ρωμαίους επιστολή στην προμετωπίδα του βιβλίου, ο Τολστόι επιτυγχάνει ταυτόχρονα δύο τινά. Αφενός, επισείει «φόβο Θεού», έναν από τους βασικούς πυλώνες της προσωπικότητάς του, εκείνης ενός ένθερμου Χριστιανού, για … Συνέχεια ανάγνωσης Για την Άννα Καρένινα →

1η δημοσίευση: Book Press «Μακάρι να ήξερα γιατί έχω τέτοια αφοσίωση και πίστη στους πεθαμένους. Όταν ακούω πως πέθαναν πολλές φορές λέω στον εαυτό μου πως πρέπει εγώ να συνεχίσω για λογαριασμό τους, να ολοκληρώσω το έργο τους. Και φυσικά δεν μπορώ να το κάνω.» Πρόκειται για μια από τις πλέον καθοριστικής σημασίας εκμυστηρεύσεις του … Συνέχεια ανάγνωσης Το δώρο του Χάμπολντ – Σ. Μπέλοου →

Κατά καιρούς κατεβαίνω από τα ολύμπια ύψη της ανάγνωσης των κλασικών, κάνοντας ένα σύντομο πέρασμα από τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή. Το πέρασμα αυτό με οδήγησε στον εν λόγω συγγραφέα, του οποίου διάβασα δύο βιβλία, ενδεικτικά του ύφους του, καταλήγοντας στα ακόλουθα συμπεράσματα. Κοινός τόπος και στα δύο βιβλία είναι οι εμπειρίες ζωής του, ιδίως σε … Συνέχεια ανάγνωσης Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ – Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας – Ε. Λουί →