Συγγνώμη προκαταβολικά από τους φίλους που την αγαπούν, αλλά η Αγκάθα Κρίστι είναι μια κακή συγγραφέας. Κατανοώ ότι προσφέρει ψυχαγωγικές ιστορίες μυστηρίου, αλλά νομίζω ότι η δημοτικότητά της οφείλεται αρχικά στο γεγονός ότι τα βιβλία της υπήρξαν, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, πιο εύκολα προσβάσιμα από άλλα του είδους, με πληθώρα μεταφράσεων. Σταδιακά, … Συνέχεια ανάγνωσης Αγκάθα Κρίστι →

Δίκης οφθαλμός περιπολεί ακάματα σε μικρή γερμανική πόλη στα τέλη του 18ου αιώνα. Ο Νυχτοφύλακας ξαγρυπνά όταν οι άλλοι κοιμούνται, παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα. Παρέα του, παρίες που αρνούνται να παραδοθούν στην αγκαλιά του Μορφέα για τους δικούς τους λόγους. Ο παρατηρητής-Νυχτοφύλακας προστατεύει και ταυτόχρονα ιστορεί, παρεμβαίνοντας συχνά όταν απαιτεί η κατάσταση, όντας ο ίδιος μετέχων. … Συνέχεια ανάγνωσης Νυχτερινές περίπολοι – Μποναβεντούρα →

1η Δημοσίευση: Book Press Ας εκδιώξω εξαρχής και δια παντός τον ελέφαντα από το δωμάτιο, πριν περάσω στα ουσιαστικά λογοτεχνικά θέματα: αυτό δεν είναι το καλύτερο βιβλίο του Μακάρθι. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και ο έμπειρος μεταφραστής Πάνος Κεχαγιάς στον κατατοπιστικό του πρόλογο, το «Τέκνο του Θεού» είναι έργο της πρώτης περιόδου, η οποία δεν περιλαμβάνει … Συνέχεια ανάγνωσης Το τέκνο του Θεού – Κ. Μακάρθι →

Οι άνθρωποι πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να επιφέρουν αλλαγές στον πλησίον και στον κόσμο γύρω τους αναλύοντας, προσφέροντας αφειδώς επιχειρήματα και διευκρινίσεις. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου ο ύπνος διακόπτεται από τις συνεχείς τυμπανοκρουσίες των ορθών επιχειρημάτων. Οι άνθρωποι είναι οπτιμιστές κατά βάθος -χωρίς ουσιαστικό λόγο- κι αυτό είναι το βασικό τους μειονέκτημα. Έχουν μεγάλη … Συνέχεια ανάγνωσης Έδοξε τη βουλή… →

Δεν είχα μέχρι τώρα επαφή με το έργο του Ελβετού και ομολογώ πως ήμουν ουδέτερος αρχικά, καθώς δεν έχω διαβάσει κανέναν γερμανόφωνο μεταπολεμικό συγγραφέα που να πλησιάζει κάπως τους προπολεμικούς δημιουργούς. Με λίγα λόγια, κανένα βιβλίο των Γκρας, Μπελ, Μπέρνχαρντ, Λεντς, Μπάχμαν κλπ. δεν θεωρώ ισάξιο με τις κορυφαίες στιγμές των 3 Μ (Μαν, Μούζιλ, … Συνέχεια ανάγνωσης Η Βλάβη / Το τούνελ / Ο σκύλος – Φ. Ντύρενματ →

1η δημοσίευση: Book Press Εν μέσω άλλων, ο Μπόρχες είχε πει το εξής αμίμητο: «Ο αναγνώστης είναι ένα σπανιότερο είδος κύκνου από τον συγγραφέα». Μιλούσε προφανώς εκ του ασφαλούς, καθότι ο ίδιος δεινός αναγνώστης και μέγιστος μυθοπλάστης. Κι αν αυτά ισχύουν για τους Μεγάλους, εμείς οι λοιποί οφείλουμε να ακούμε και να διδασκόμαστε απ’ το … Συνέχεια ανάγνωσης Πώς δουλεύει η λογοτεχνία – Τζέιμς Γουντ →

Στην «Αισθηματική Αγωγή», ο πρωταγωνιστής Φρεντερίκ βγαίνει από το διαμέρισμα που πέρασε τη νύχτα με την ερωμένη του. Είναι ξημέρωμα στο Παρίσι, από μακριά καταφτάνουν πυροβολισμοί και σύντομα, βαδίζοντας, θα βρεθεί στο χάος της επανάστασης του 1848. Ο Φλομπέρ με την τυπική του οπτική της κάμερας που σαρώνει, τη συναισθηματική αποστασιοποίηση του καλλιτέχνη και τη … Συνέχεια ανάγνωσης Ο συγγραφέας στην αρένα →

Ο McCarthy μαζί με τους Roth, Bellow, DeLillo, Pynchon, Carver και κάποιους ακόμα, αποτέλεσαν την ατσάλινη σπονδυλική στήλη της μεταπολεμικής λογοτεχνίας, η οποία είχε ξεκάθαρα αμερικανικό πρόσημο. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους αιώνες της κοσμογονίας -με την κυριολεκτική έννοια- οπότε το μυθιστόρημα γεννήθηκε και ωρίμασε στη ευρωπαϊκή ήπειρο, στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και … Συνέχεια ανάγνωσης The last in line →