Ίσως από τα λίγα σύγχρονα (μεταπολεμικά) βιβλία και σύγχρονους (μεταπολεμικούς)συγγραφείς που με κάνουν έστω και για λίγο να αισθάνομαι πως δεν περιφέρομαι αέναα στο Matrix μιας σκοτεινής για τα γράμματα περιόδου, όπου η επανάληψη, η αποδόμηση και ο φτηνός εντυπωσιασμός της λογοτεχνικής παραγωγής αποτελούν την κυρίαρχη αφήγηση. Στην κορυφαία του στιγμή, ο Cormac McCarthy αγγίζει … Συνέχεια ανάγνωσης Ματωμένος μεσημβρινός – Κ. Μακάρθι →

Βραδυφλεγές και απόλυτα ελεγχόμενο βιβλίο τα "Καπνοτόπια" προχωρά με αργούς ρυθμούς, αφαιρώντας εκ προθέσεως τα όποια λογοτεχνικά στολίδια σε βαθμό κουραστικό αλλά άκρως ρεαλιστικό, προκειμένου σταδιακά να σκιαγραφήσει μια απόλυτα πεσιμιστική ατμόσφαιρα. Η φρίκη εδώ δεν βρίσκεται στις τελούμενες πράξεις -και ας είναι σκληρές και οδυνηρές για τις αισθήσεις μας-, αλλά στην αταραξία με την … Συνέχεια ανάγνωσης Καπνοτόπια – Ε. Κάλντγουελ →

Οι περισσότεροι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της εφηβικής και της ενήλικης ζωής τους εξοργίζονται, επαναστατούν. Ενάντια στους γονείς, στη μοίρα, στον Θεό, στην κοινωνία και το σύστημα, στον εαυτό τους τελικά. Δεν έχει σημασία. Ακόμα και όταν οι άνθρωποι χωρίζονται σε εκείνους που θεωρούν εαυτόν επαναστάτες και σε εκείνους που αυτοπροσδιορίζονται ως συντηρητικοί, στρεφόμενοι ο … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις →

Αυτή είναι η πρώτη μου επαφή με τον Robert Walser και τα αισθήματα είναι εν πολλοίς θετικά. Μπορεί 20 χρόνια πριν να είχα ενθουσιαστεί, πλέον όμως οι απαιτήσεις μου αντιστοίχως…ωριμάσει. Ταυτόχρονα, το hype γύρω από τις σύγχρονες εκδόσεις (ακόμα και συγγραφέων της εποχής πριν τον 2ο Παγκόσμιο, που έχουν και κάποια αξία για μένα), με … Συνέχεια ανάγνωσης Γιάκομπ φον Γκούντεν – Ρ. Βάλζερ →

Κείμενο μεστό, βρίθον θεολογικών αναφορών, πλήρες νοημάτων. Η μορφή τού ημερολογίου εξυπηρετεί σαφώς την παράθεση μεταφυσικής φύσης ερωταπαντήσεων, ανησυχιών και συλλογισμών του καθολικού Μπερνανός. Στη λογική αυτή, καθίσταται ξεκάθαρος ο συμβολισμός: Ο εφημέριος ακολουθεί τα βήματα του Ιησού προς το μαρτύριο και τη λύτρωση, εν μέσω ενός απόντος ποιμνίου, μια έμπλεης πλήξης κοινότητας. Εκεί που … Συνέχεια ανάγνωσης Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου – Ζ. Μπερνανός →

Τι είναι αυτό που κάνει τα παιδιά να θέλουν να ακούν ξανά και ξανά το ίδιο παραμύθι; Την υπόθεση τη γνωρίζουν και μάλιστα σπεύδουν να συμπληρώσουν τα κενά, αλλά και να διορθώσουν τις όποιες ακούσιες αποκλίσεις από το πρωτότυπο. Η απάντηση είναι απλή: Η γοητεία της αφήγησης! Αν θέλαμε να το θέσουμε πιο λόγια, η … Συνέχεια ανάγνωσης Κόμης Μοντεχρίστο – Α. Δουμάς →

Υπάρχει κάτι στη νοσταλγία ως θέμα που με ελκύει έντονα, ίσως γιατί σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με την κίνηση μεταξύ προσδοκίας και διάψευσης που καθορίζει τη ζωή μας σε όλη της τη μάταιη πορεία προς το αναπόφευκτο. Δεν είναι τυχαίο που η νοσταλγία αποτελεί το ιδανικό "καύσιμο υλικό" της τέχνης σε πολλές της εκφάνσεις και … Συνέχεια ανάγνωσης Επιστροφή στο Μπράιντσχεντ – Ήβλυν Γουώ →

Ένα φάντασμα πλανιέται επάνω από το "Ναζιστική λογοτεχνία στην Αμερική", εκείνο του Μπόρχες. Ίσως το πιο "Μπορχεσιανό" κείμενο του Μπολάνιο (ξεκάθαρα επηρεασμένου από τον μεγάλο Αργεντινό συγγραφέα), κάτι που ταυτόχρονα αποτελεί πλεονέκτημα και μειονέκτημα - πλεονέκτημα για τους προφανείς λόγους, και ταυτόχρονα μειονέκτημα, πάλι για τους ίδιους ακριβώς λόγους! Η σύγκριση με τον Δάσκαλο, αναπόφευκτη… … Συνέχεια ανάγνωσης Η ναζιστική λογοτεχνία στην Αμερική – Ρ. Μπολάνιο →

Σαφώς κατώτερο σε σχέση με το αριστουργηματικό "Η χώρα του χιονιού", αλλά και το εντυπωσιακό "Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών". Εντούτοις, αυτή η μικρή νουβέλα…όζει Kawabata στυλιστικά και θεματολογικά. Τελικά, κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Ιαπωνίας. Ο έρωτας δεν είναι ποτέ απλή υπόθεση, όποτε η φαντασίωση, η ενοχή και ο ψυχικός ακρωτηριασμός μετουσιώνονται σε … Συνέχεια ανάγνωσης Η λίμνη – Γ. Καβαμπάτα →