Ο επιβάτης – Κ. ΜακΚάρθι

1η δημοσίευση Book Press Όταν ο Ψηλός Τζον, αγαπημένος φίλος του πρωταγωνιστή Μπόμπι Γουέστερν, τον αποκαλεί Ιππότη, ο αναγνώστης νιώθει να τον διαπερνά το ρεύμα της ιστορίας. Δεν χρειάζεται να είναι βαθύς γνώστης της λογοτεχνίας για να αναγνωρίσει την καταγωγική γραμμή που συνδέει τον Θερβάντες με τον ΜακΚάρθι (η δεύτερη -αλλά απούσα εδώ- ηλεκτροφόρα γραμμή … Συνέχεια ανάγνωσης Ο επιβάτης – Κ. ΜακΚάρθι

Advertisement

Η Αλμπίνα και τα αντρόσκυλα – Α. Γιοντορόφσκι

Τρία προβλήματα είχα αρχικά να αντιμετωπίσω μ’ αυτό το βιβλίο: Συγγραφέας που κατά βάση είναι σκηνοθέτης (είμαι υπέρ της…πλήρους απασχόλησης όσον αφορά τα της τέχνης). Σουρεαλισμός (κατέληξα, μετά από μακροχρόνιες προσπάθειες, στο ότι δεν μου αρέσει στη λογοτεχνία). Λατινοαμερικάνος συγγραφέας (πλην Μπόρχες, Κορτάσαρ και Μπολάνιο…). Εντούτοις, το γεγονός ότι επρόκειτο για μυθιστόρημα του φανταστικού αλλά … Συνέχεια ανάγνωσης Η Αλμπίνα και τα αντρόσκυλα – Α. Γιοντορόφσκι

Το δέρμα – Κ. Μαλαπάρτε

Πότε η ιστορία γίνεται λογοτεχνία και ποια η διαφορά της αυτοβιογραφικής αφήγησης από τη μυθοπλασία, την επινόηση; Η ανάγνωση αυτού του βιβλίου με οδήγησε στις ακόλουθες σκέψεις. Αυτοβιογραφία vs λογοτεχνία Στο «Δέρμα», ο πρωταγωνιστής-ήρωας είναι ο ίδιος ο Μαλαπάρτε. Κάθε κεφάλαιο του βιβλίου αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο επεισόδιο από την απελευθέρωση της Νάπολης, αρχικά, και … Συνέχεια ανάγνωσης Το δέρμα – Κ. Μαλαπάρτε

Δεν ήμουν πια άνθρωπος – Ο. Νταζάι

Η ανταπόκριση στους διθυράμβους που συνοδεύουν μια έκδοση είναι δίκοπο μαχαίρι, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος των υψηλών προσδοκιών που ίσως διαψευστούν. Αυτό βέβαια αποτελεί πρόβλημα εκείνων που στολίζουν ένα βιβλίο με το στεφάνι του μεγαλείου κι όχι του ίδιου του κειμένου που συνεχίζει ατάραχο το ταξίδι του στον χρόνο. Ακόμα και έτσι, ως έναν βαθμό, … Συνέχεια ανάγνωσης Δεν ήμουν πια άνθρωπος – Ο. Νταζάι

Τούνελ – Γ. Γκας

1η δημοσίευση, Book Press Ο F. Jameson στο βιβλίο-αναφοράς του « Το Μεταμοντέρνο ή πολιτισμική λογική του ύστερου καπιταλισμού», προκειμένου να καταδείξει την υστέρηση του Μεταμοντέρνου σε σχέση με τον Μοντερνισμό (όσον αφορά ειδικά τη λογοτεχνία) αναφέρεται χαρακτηριστικά στον «μαρασμό των μεγάλων θεμάτων του ώριμου μοντερνισμού, όπως εκείνα το χρόνου και της διάστασης του, των … Συνέχεια ανάγνωσης Τούνελ – Γ. Γκας

Ο Πατέρας (Otac) – Σρνταν Γκολούμποβιτς

Όχι, αυτή η ταινία δεν είναι μια ακόμα ταινία κοινωνικής κριτικής, όπου περιγράφεται η σκληρή πραγματικότητα της ζωής στην επαρχία της Σερβίας. Δεν είναι ένα ακόμα δράμα για το πώς διαμορφώνεται το πατρικό πρότυπο. Θα μπορούσε ίσως να είναι μια τραγωδία, καθώς το ορθό της εξουσίας (πολιτικής, αλλά και εκείνης των κοινωνικών προτύπων) συγκρούονται με … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Πατέρας (Otac) – Σρνταν Γκολούμποβιτς

Μαθήματα λογοτεχνίας – Χ. Κορτάσαρ

1η δημοσίευση: Book Press Η λογοτεχνία είναι μια ψυχρή και κακότροπη νύφη. Τους αγκαλιάζει μεν όλους όταν πέσει η νύχτα, ερωτοτροπεί ασύστολα μαζί τους, αλλά κάθε καινούργιο πρωϊνό είναι έτοιμη να τους παραδώσει στη λήθη, προκειμένου να υποδεχτεί το ίδιο κιόλας βράδυ τον επόμενο εραστή της. Και οι συγγραφείς το γνωρίζουν εκ προοιμίου, αλλά συνεχίζουν … Συνέχεια ανάγνωσης Μαθήματα λογοτεχνίας – Χ. Κορτάσαρ

Ο κυνηγός – Χ. Κορτάσαρ

Η επαφή μου με τον Κορτάσαρ υπήρξε πολυκύμαντη. Ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε απότομα στα πανεπιστημιακά χρόνια, όποτε διάβασα σχεδόν όλα του τα διηγήματα (η ορμή του νεοφώτιστου με το περίσσευμα χρόνου). Στη συνέχεια, πέρασα στο «Κουτσό» (μου είχε αρέσει υπερβολικά) και τέλος, μετά τα 30, στο «Βιβλίο του Μανουέλ» (το βαρέθηκα και το παράτησα στη μέση). … Συνέχεια ανάγνωσης Ο κυνηγός – Χ. Κορτάσαρ

Δέντρο από καπνό – Ντ. Τζόνσον

1η δημοσίευση: Book Press Είναι κάποιες εποχές, κάποια ιστορικά γεγονότα που δείχνουν να έχουν ειδικό βάρος στο λεγόμενο συλλογικό ασυνείδητο. Αν και η ίδια τους η αξία καθ’ εαυτήν μπορεί να μην είναι τόσο μεγάλη από υλικής πλευράς (αριθμητικά δεδομένα), ο αντίκτυπός τους παραμένει δυσανάλογος – όχι μόνο τη χρονική περίοδο που έλαβαν χώρα, αλλά … Συνέχεια ανάγνωσης Δέντρο από καπνό – Ντ. Τζόνσον

Φυσικό φως

Ουγγρικό σινεμά ακούμε και χαιρόμαστε. Γιατί άραγε; Αλλά ας μην ξεκινήσω την γκρίνια από τώρα. Θα την αφήσω για μετά. Να παραθέσω τα θετικά πρώτα. Έτσι είναι το πρέπον. Το «Φυσικό φως» είναι η πρώτη ταινία του Ντένες Νάγκι και όχι, να προλάβω τους φίλους, δεν θα δείτε τίποτα σχετικό με Bela Tar (μεγάλη αγάπη), … Συνέχεια ανάγνωσης Φυσικό φως