Μαθήματα λογοτεχνίας – Χ. Κορτάσαρ

1η δημοσίευση: Book Press Η λογοτεχνία είναι μια ψυχρή και κακότροπη νύφη. Τους αγκαλιάζει μεν όλους όταν πέσει η νύχτα, ερωτοτροπεί ασύστολα μαζί τους, αλλά κάθε καινούργιο πρωϊνό είναι έτοιμη να τους παραδώσει στη λήθη, προκειμένου να υποδεχτεί το ίδιο κιόλας βράδυ τον επόμενο εραστή της. Και οι συγγραφείς το γνωρίζουν εκ προοιμίου, αλλά συνεχίζουν … Συνέχεια ανάγνωσης Μαθήματα λογοτεχνίας – Χ. Κορτάσαρ

Advertisement

Ο Χρόνος ως ποιοτικό χαρακτηριστικό

Ξέρουμε ότι ο χρόνος είναι ανθρώπινη επινόηση. Τον προσδιορίζουμε όπως τον αντιλαμβανόμαστε. Εν συνεχεία τον οριοθετούμε και τον περιγράφουμε, τον καταμετρούμε και αφού τον αναγορεύουμε σε πανταχού παρούσα αρχή, τον προσκυνάμε ως Θεό. Ίσως τον μόνο Θεό που έχει απόλυτη εξουσία επάνω μας. Και αν η φύση του παραμένει κάτι που μας ξεπερνά, είναι η … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Χρόνος ως ποιοτικό χαρακτηριστικό

Το καζανάκι, το τούβλο και η πατρική κληρονομιά

Είναι σαφές ποιος χώρος τελεί υπό την αιγίδα (αν όχι απαραίτητα την κατοχή) του πατέρα μου από κάποια αλάνθαστα σημάδια. Ένα από αυτά είναι το καζανάκι. Ως γνωστόν, το εν λόγω σκεύος υγιεινής τροφοδοτείται με νερό. Έλα όμως που ο κατασκευαστής προέβλεψε η παροχή αυτή να επαφίεται στον… πατριωτισμό του ιδιοκτήτη, ο οποίος έχει τη … Συνέχεια ανάγνωσης Το καζανάκι, το τούβλο και η πατρική κληρονομιά

Φωτιά σε εσωτερικό χώρο

Αλίμονο σ’ εκείνον που φλέγεται εσωτερικά και έχει επιλέξει -για πληθώρα λόγων- να μην βγει στον φωταγωγό ουρλιάζοντας τον πόνο ή το όνειδός του. Το ψύχραιμο ερμηνεύεται ως ψυχρό, η απουσία εκδήλωσης απανθρωποποιείται και μόνο οι ενοχές απομένουν παραστάτες. Οι άλλοι κωφεύουν, καθώς -εθισμένοι στις κραυγές- αδυνατούν να συγκινηθούν από τη φωνή που κινείται κάτω … Συνέχεια ανάγνωσης Φωτιά σε εσωτερικό χώρο

I like being alone….

Γνωρίζουμε ότι μπορείς να παραμείνεις μόνος μέσα στο πλήθος, μέσα σε μια σχέση, απομονωμένος ακόμα και μέσα σε μια αγκαλιά θρεμμένη με αγάπη. Δεν πρόκειται απαραίτητα για απόφαση ή επιλογή, τουλάχιστον όχι σε συνειδητό επίπεδο, αν και δεν είναι αυτή η ουσία της ανάρτησης. Από την άλλη πλευρά, θεωρώ ότι η μοναχικότητα που συχνά καταλήγει … Συνέχεια ανάγνωσης I like being alone….

[Διασκεδάννυμι: διασκορπίζω, σπαταλώ, διαλύω]

«Διασκεδάζω σημαίνει λέω ναι, είμαι σύμφωνος. Αυτό είναι δυνατό όταν το άτομο απομονώσει τη διασκέδαση από το σύνολο της κοινωνικής διαδικασίας, όταν την αποκτηνώσει θυσιάζοντας εξαρχής την αξίωση που έχει κάθε έργο, ακόμα και το πιο ασήμαντο, να αντανακλά μέσα στα όριά του το όλο. Κατά βάθος η διασκέδαση είναι μια μορφή αδυναμίας. Δεν είναι, … Συνέχεια ανάγνωσης [Διασκεδάννυμι: διασκορπίζω, σπαταλώ, διαλύω]

Η λαϊκή στιχουργική και η ψευδεπίγραφη τραγικότητα

Το εν λόγω λαϊκό τραγούδι θεωρώ ότι συγκεντρώνει κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τα οποία ο προσεκτικός ακροατής μπορεί να αναγνωρίσει στα περισσότερα ακούσματα του είδους. https://www.youtube.com/watch?v=eDRtWkm5FmI Χρήστος Αυγερινός - Για Τα Μάτια Του Κόσμου Καταρχάς, εντυπωσιάζει το γεγονός ότι κυκλοφόρησε στις αρχές του ’90 ένα τραγούδι με τέτοιο περιεχόμενο. Πόσες μπορεί να είναι οι περιπτώσεις εκείνες, … Συνέχεια ανάγνωσης Η λαϊκή στιχουργική και η ψευδεπίγραφη τραγικότητα

Η λυτρωτική διάσταση της μίας εκδοχής

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς το πώς οι άνθρωποι αρκούνται στη μία και μοναδική Εκδοχή (με κεφαλαίο «Ε») ενός γεγονότος. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι, εν προκειμένω, ότι αυτό δεν γίνεται απαραίτητα γιατί είναι μειωμένης αντίληψης, φανατικοί ή κάτι συναφές. Τουναντίον, συχνά είναι η ευρεία τους αντίληψη, η συναισθηματική τους νοημοσύνη που τους καθοδηγεί σ’ αυτό. Εμπλέκονται … Συνέχεια ανάγνωσης Η λυτρωτική διάσταση της μίας εκδοχής

Ο διάφανος μυθιστορηματικός χαρακτήρας κι ο αθέατος αναγνώστης

Ο Ε. Μ. Forster προσέφερε μια ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη απάντηση στο βασανιστικά επανερχόμενο ερώτημα «Γιατί διαβάζουμε;». Υποστήριξε ότι, μεταξύ άλλων λόγων, οι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων είναι σχεδόν πάντοτε σε θέα, σε αντίθεση με τους αναγνώστες των οποίων η ζωή είναι αθέατη. Αυτό προσφέρει στους τελευταίους, σε συμβολικό επίπεδο, μια απαράμιλλη εξουσία και ταυτόχρονα ένα τρανταχτό … Συνέχεια ανάγνωσης Ο διάφανος μυθιστορηματικός χαρακτήρας κι ο αθέατος αναγνώστης

Το καλλιτεχνικό ψεύδος και το απρόσιτο βίωμα

Ούτε η αγάπη ούτε η ομορφιά αρκεί για μια ολοκληρωμένη ζωή. Κι ας λένε το αντίθετο τα βιβλία, τα ποιήματα, η τέχνη όλη. Λένε ψέματα, κατά πώς όφειλαν, αφού αποτελούν την εξευγενισμένη έκφραση, το απόσταγμα της σκέψης των δημιουργών σε στιγμές δημιουργικής οιστρηλασίας - εκεί που ο άνθρωπος προσπίπτει στο πνεύμα και τις φαντασιακές του … Συνέχεια ανάγνωσης Το καλλιτεχνικό ψεύδος και το απρόσιτο βίωμα