Confiteor (….)

Δεν αντέχω πλέον τα βιβλία (την τέχνη εν γένει) "καλών προθέσεων". Δεν αντέχω τους χαριτόβρυτους/ τρυφερούς καλλιτέχνες, οι οποίοι αφότου έχουν γλείψει με περισσό αυτό-οικτιρμό τις "πληγές" τους, στη συνέχεια σπεύδουν να πράξουν τα δέοντα ανταποδίδοντας στο ευπροσήγορο και μαλθακό κοινό τους. Εκείνους τους βαθιά "ανθρώπινους", τους "ουμανιστές" κ.ο.κ. Αξίες τις οποίες στην καθημερινότητά μου … Συνέχεια ανάγνωσης Confiteor (….)

Το ménage à trois της ανάγνωσης

Στα ικανά χέρια του συγγραφέα, το κοινολεκτούμενο αποκτά διαστάσεις τιτάνιες: μετουσιώνεται, ελίσσεται, εκτείνεται, καθώς η μυθοπλαστική φαντασία το αναγορεύει σε ύψιστο γεγονός, άξιο γραπτού λόγου, θούρια αλκή του πνεύματος, εφαλτήριο αυτεπίγνωσης. Αυτή ακριβώς η φαντασία (η αφηγηματική τέχνη του συγγραφέα) μπορεί να παραλληλιστεί με ισχυρό μεγεθυντικό φακό που μεσολαβεί μεταξύ του υπό εξέταση αντικειμένου (βιβλίο) … Συνέχεια ανάγνωσης Το ménage à trois της ανάγνωσης

Ο ώριμος αναγνώστης και το αναπόφευκτο

Υπάρχει κάτι τραγικό στην αναγνωστική ωριμότητα που υπερκαλύπτει, πιστεύω, την όποια αίσθηση κύρους προσδίδει η πατίνα του χρόνου. Η επίγνωση του αναπόφευκτου τέλους, του πεπερασμένου, του γεγονότος πως το ίδιο σου το σώμα μπορεί να σε προδώσει ανά πάσα στιγμή, το μυαλό, τα μάτια…. Από μόνο του αυτό θέτει όρια, προϋποθέσεις, αυστηρότερα κριτήρια, μεταμέλεια, σκέψεις … Συνέχεια ανάγνωσης Ο ώριμος αναγνώστης και το αναπόφευκτο

Ο νεαρός αναγνώστης και η ορμή του νεοφώτιστου

Κάθε νέα εμπειρία, κάθε νέο ξεκίνημα, όπως εκείνο της ανάγνωσης σε νεαρή ηλικία, πυροδοτεί μια έκρηξη εντός - σαν να σκίζεται ένα παραπέτασμα και αίφνης φωτίζονται μέρη της ύπαρξης μέχρι πρότινος σκοτεινά. Αυτή η αποκάλυψη λειτουργεί ευεργετικά, καθότι αφενός φέρνει το νέο άτομο σε επαφή με τα μεγάλα πνεύματα της ανθρωπότητας, αφετέρου θραύει το πέπλο … Συνέχεια ανάγνωσης Ο νεαρός αναγνώστης και η ορμή του νεοφώτιστου

Μινιμαλιστικό vs μαξιμαλιστικό ύφος

Ο μαξιμαλισμός υπό τη μορφή πολυσέλιδης αφήγησης στη σύγχρονη λογοτεχνία-συνήθως- ευνοεί τη συναισθηματική εμπλοκή, την εύκολη και άμεση ταύτιση του αναγνώστη με τον συγγραφέα, παρωδώντας μια σχέση που οφείλει σε πρώτο επίπεδο να είναι ανταγωνιστική, να χτιστεί σταδιακά και -ίσως, ίσως- να καταλήξει στην ευτυχή ώσμωση. Στις πλείστες των περιπτώσεων η μαξιμαλιστική τάση εκλαμβάνει ως … Συνέχεια ανάγνωσης Μινιμαλιστικό vs μαξιμαλιστικό ύφος

Σκέψεις

Όταν, κατά πώς λέει και ο Ο. Έκο, "ο Δον Κιχώτης εγκατέλειψε οικία και οικείους για να αναζητήσει στον κόσμο των γεγονότων, της πραγματικότητας και της περιπέτειας όλα εκείνα που τα βιβλία του τού υποσχέθηκαν", ο κόσμος μας ξέφυγε προς στιγμή από τον άξονά του. Το παραπέτασμα σκίστηκε και ο κόσμος της φαντασίας χίμηξε με … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις

Σκέψεις

Η απόγνωση παρασιτεί στην εμβρίθεια. Το βήμα στο κενό της ύπαρξης δεν απαιτεί μόνο πνεύμα τολμηρό και δυσήνιο, αλλά την απώλεια του έρματος που ο οπτιμισμός προφέρει σε έναν "βίο ανεξέταστο". Ομοίως, απαιτείται ικανό απόθεμα εγωισμού και εγωκεντρισμού, καθότι η πηγαία και συνεχής ενασχόληση με το ένδον, απομονώνει και αποστασιοποιεί το υποκείμενο από την όχληση … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις

Σκέψεις

Το κλειδί της ψυχής, το κρατούν κρυφό κάποιες σελίδες. Θα πρέπει να βυθιστείς ολάκερος σε πολλούς τόμους για να το ανασύρεις - και πάλι αμφίβολο το αποτέλεσμα. Τα νιάτα σου θα φεύγουν στο θάμπος των σελίδων. Ολοένα και συχνότερα εκεί θα επιστρέφεις, αφού ο λόγος εντός τους ενσαρκώνεται και η ύπαρξη ένα μετείκασμα είναι του … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις

Σκέψεις

Η επιθυμία συσκοτίζει την πραγματικότητα, όπως ακριβώς τα συναισθήματα σκιάζουν τη σκέψη και το θυμικό αδρανοποιεί τη λογική. Πρόκειται για μια αλήθεια την οποία ο μεταμοντέρνος κόσμος, αλλά και ο πρότερος, ο εμβαπτισμένος στα Διαφωτιστικά νάματα, ο οποίος θεωρεί τον άνθρωπο ως το κατεξοχήν έλλογο όν, αρνείται να αποδεχτεί – θέση που είναι αφενός αναπόδεικτη … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις

Σκέψεις

Άραγε είναι οι στιγμές τής θλίψης αυτές που καθορίζουν την ύπαρξή μας ή εκείνες της ευφροσύνης; Δεν είναι απλά θέμα ποσότητας, αλλά έντασης, θα ισχυριστούν κάποιοι. Και οι περισσότεροι αβίαστα θα καταλήξουν πως η θλίψη είναι πάντα πιο έντονη και καθοριστική από την όποια χαρά. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα σωτήριο ναρκωτικό που αδρανοποιεί τα … Συνέχεια ανάγνωσης Σκέψεις