Μπίλλυ Μπαντ – Χ. Μέλβιλ

Οι ιστορίες που ξεχωρίζουν αψηφώντας τον χρόνο, τα μεγάλα έργα στα οποία επανερχόμαστε γενιά τη γενιά για να ανακαλύψουμε εκ νέου το θαυμαστό εντός τους, προϋποθέτουν καταρχάς προσωποπαγές αφηγηματικό ύφος. Εν συνεχεία, συνήθως διαθέτουν δύο επίπεδα από ερμηνευτικής πλευράς: ένα πρώτο, άμεσα ορατό από τον αναγνώστη, μια ιστορία-πλοκή που η έντασή της κρατά αμείωτο το … Συνέχεια ανάγνωσης Μπίλλυ Μπαντ – Χ. Μέλβιλ

Το δίλημμα του δημιουργού

«Ό,τι ανήκει μόνο στο παρόν, πεθαίνει μαζί του» Μ. Μπαχτίν Το παρελθόν διατηρεί τη μερίδα του λέοντος όσον αφορά τον ανθρώπινο χρόνο. Σχεδόν όλα του ανήκουν, δεδομένου ότι το παρόν έχει περάσει τη στιγμή που μιλάμε γι’ αυτό, ενώ το μέλλον δεν έχει ακόμα βιωθεί κι ως εκτούτου δεν του ανήκει τίποτα. Εκείνο που εννοεί … Συνέχεια ανάγνωσης Το δίλημμα του δημιουργού

Ο έφηβος – Φ. Ντοστογιέφσκι 

1η δημοσίευση: Book Press «Οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται,οὐδὲ ἀπόκρυφον ὃ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ».Κατά Λουκάν (η΄ 16-21) Ο Ντοστογιέφσκι ακολούθησε κατά γράμμα την αποστολική ρήση, μεταφέροντάς τη στο λογοτεχνικό του έργο: εκεί που το «κρυπτόν» «φανερὸν γενήσεται» στα μάτια του αναγνώστη, με τον συγγραφέα να ανασηκώνει συνεχώς τα πέπλα για … Συνέχεια ανάγνωσης Ο έφηβος – Φ. Ντοστογιέφσκι 

Αναγνωστική ανασκόπηση δεκαπενθημέρου

Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου υπήρξε σχετικά αποδοτικό, με κάποια μικρού και μεσαίου μεγέθους βιβλία στα οποία θα σταθώ εν τάχει. Πάμε λοιπόν: Γκίμπελ ο σαλός και άλλες ιστορίες – Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ Ο μύθος, το παραμύθι, και συνακόλουθα η χρήση της αλληγορίας και της παραβολής είναι για τους περισσότερους συγγραφείς ναρκοπέδιο, καθώς υπάρχει πάντα … Συνέχεια ανάγνωσης Αναγνωστική ανασκόπηση δεκαπενθημέρου

Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι – Τζ. Στάινερ

Η παρουσία του διαζευκτικού μεταξύ των δύο ονομάτων είναι ελαφρώς παραπλανητική, αφού θα μπορούσε να βρίσκεται κάλλιστα στο τέλος. Μολονότι επιχειρείται σύγκριση μεταξύ των δύο συγγραφέων, αυτό δεν γίνεται για να προταθεί/ προκριθεί ο ένας εκ των δύο, δεδομένου ότι ο Στάινερ στέκεται με ισόποσο θαυμασμό απέναντί τους. Η αίσθηση του αναγνώστη είναι ότι ο … Συνέχεια ανάγνωσης Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι – Τζ. Στάινερ

Το τρίπτυχο της ανάγνωσης

I sometimes dream of houses of reading — a Hebrew phrase — in which those passionate to learn how to read well would find the necessary guidance, silence, and complicity of disciplined companionship. George Steiner, "The end of bookishness?" «Οίκοι ανάγνωσης», μια εβραϊκή έκφραση, είναι η πρόταση του Steiner και όπως στο «Περί δυσκολίας», αλλά … Συνέχεια ανάγνωσης Το τρίπτυχο της ανάγνωσης

Η καρδιά του σκότους – Τζ. Κόνραντ

1η δημοσίευση Book Press Ήδη από την εναρκτήρια σελίδα του βιβλίου, ο συγγραφέας θέτει το παράδοξο πλαίσιο χωροθέτησης της αφήγησης: μακριά από κάποιο γήινο σημείο, από τη θαλπωρή της εστίας, όπου -ως είθισται- οι ιστορίες παρουσιάζονται στη δεκτική ομήγυρη. Ετούτη, αντιθέτως, θα λάβει χώρα επάνω σε ένα πλοίο, στον Τάμεση, ενώ ολόγυρα η νύχτα πέφτει … Συνέχεια ανάγνωσης Η καρδιά του σκότους – Τζ. Κόνραντ

Φόβος – Στ. Τσβάιχ

Ο «Φόβος» έχει ως κεντρικό του θέμα τη συζυγική απιστία (της πρωταγωνίστριας Ιρένε), τις ενοχές της, το γεγονός ότι πέφτει θύμα εκβιασμού και την -σε γενικές γραμμές- αίσια κατάληξη του δράματος. Αν θεωρητικά χωρίσουμε τη μικρή αυτή νουβέλα σε 3 μέρη (ενοχή-τιμωρία-εξιλέωση), τα δύο πρώτα είναι εξαιρετικά δοσμένα, αλλά το τρίτο ελαφρώς βεβιασμένο και λογοτεχνικά … Συνέχεια ανάγνωσης Φόβος – Στ. Τσβάιχ

Το γράμμα μιας άγνωστης – Στ. Τσβάιχ

"Αμάρτησα για το παιδί μου", κατάσταση. Μελοδραματικό (όχι πως αυτό από μόνο του είναι κακό), εκβιάζει συναισθήματα (αυτό είναι κακό, γιατί παραπέμπει σε διδακτισμό). Εν προκειμένω, ο Τσβάιχ παίρνει ένα βαρύγδουπο θέμα (εκείνο της άνευ όρων αγάπης) και το επιβάλλει στον αναγνώστη με επιφανειακό τρόπο, δίχως να εμβαθύνει καθόλου στο πώς και το γιατί. Η … Συνέχεια ανάγνωσης Το γράμμα μιας άγνωστης – Στ. Τσβάιχ

Η κυρία με το σκυλάκι – Α. Τσέχοφ

Αυτό το κομψοτέχνημα ήρθε και με βρήκε στην κατάλληλη -αναγνωστική και πραγματική- ηλικία. Και όχι, δεν ήταν αποκλειστικά η απόφανση του Ναμπόκοφ ότι πρόκειται για ένα από τα πλέον αριστουργηματικά διηγήματα που έχουν γραφτεί. Σύμφωνα με τους κριτικούς της λογοτεχνίας, ο Τσέχοφ έδωσε πνοή στο ρεαλιστικό διήγημα, για να ακολουθήσει ο Χέμινγουει (και όλη η … Συνέχεια ανάγνωσης Η κυρία με το σκυλάκι – Α. Τσέχοφ