Η Λότε στη Βαϊμάρη – Τ. Μαν

"Αχ ο χρόνος – κι εμείς τα παιδιά του! Μαραινόμαστε μέσα στο χρόνο και κατεβαίνουμε κάτω, η ζωή όμως κι η νιότη ήταν πάντοτε πάνω…" Δύσκολο να αναμετρηθείς με τον μύθο, εφόσον δεν είσαι εσύ ο ίδιος αναπόσπαστο τμήμα του – κι αν όχι η απαρχή, τουλάχιστον συνέχεια ή κατάληξη. Το να εισέλθεις στην περιοχή … Συνέχεια ανάγνωσης Η Λότε στη Βαϊμάρη – Τ. Μαν

Ανεμοδαρμένα Ύψη – Εμ. Μπροντέ

1η δημοσίεσυση, Book Press Λένε πως υπάρχουν μυστικές πόρτες που οδηγούν στη χώρα της λογοτεχνίας. Αν τις ανακαλύψεις νωρίς και τις διαβείς ανέτοιμος, το πιθανότερο είναι να βρεθείς σε κάποιο limbo, κάνοντας κύκλους και επιστρέφοντας πίσω στα βήματά σου αέναα. Η στιγμή θα χαθεί, το απαραίτητο βήμα στο κενό δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ…«απέσβετο και λάλον … Συνέχεια ανάγνωσης Ανεμοδαρμένα Ύψη – Εμ. Μπροντέ

Το μάτι – Β. Ναμπόκοφ

Μολονότι ως πρώιμο δείγμα γραφής δεν αγγίζει το μεγαλείο του ύστερου Ναμπόκοφ, το "Μάτι" είναι απόλυτα εναρμονισμένο με τον βασικό κορμό του έργου του συγγραφέα. Κοντολογίς, πιστό στην ξεχωριστή οπτική του, η οποία αντιμετώπιζε τη σύνθεση μυθιστορημάτων ως γρίφους, κάτοπτρα στημένα με ευφυή τρόπο ώστε να αντανακλούν κάθε φορά μικρές στιγμές αλήθειας (ποτέ ολοκληρωμένες), παρακινώντας, … Συνέχεια ανάγνωσης Το μάτι – Β. Ναμπόκοφ

Ιστορία δύο πόλεων – T. Ντίκενς

1η δημοσίευση, Book Press Όταν στο μεγάλο συμπόσιο προς τιμήν της λογοτεχνίας συρρεύσουν οι συνδαιτημόνες για να γιορτάσουν τη ματαιότητα άπαντων των ανθρωπίνων έργων πλην εκείνων της Τέχνης, στον Ντίκενς θα δοθεί περίοπτη θέση. Μπορεί να μην υπήρξε καινοτόμος με την έννοια που αποδίδουμε σε συγγραφείς όπως ο Τζόυς ή ο Προυστ, πλην όμως κατόρθωσε … Συνέχεια ανάγνωσης Ιστορία δύο πόλεων – T. Ντίκενς

Μολλόυ – Σ. Μπέκετ

Ανέκαθεν ο δραματικός μονόλογος (piece en monologue) μου άφηνε μια επίγευση εγκλωβισμού. Εν μέρει οφείλεται στην απουσία ενδοκειμενικής αλληλεπίδρασης χαρακτήρων, δίχως την ψευδαίσθηση διαμεσολάβησης που αφήνει η παρουσία διαλόγου, τη θαλπωρή που προσφέρει ένας τουλάχιστον χαρακτήρας με τον οποίο μπορείς να ταυτιστείς. Ο μονόλογος δεν προσφέρει αυτή την ανακούφιση, με αποτέλεσμα να απομένει η απευθείας … Συνέχεια ανάγνωσης Μολλόυ – Σ. Μπέκετ

Μαθήματα για τη ρωσική λογοτεχνία – Β. Ναμπόκοφ

1η δημοσίευση: Book Press "Η λογοτεχνία απευθύνεται στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής, από όπου οι σκιές άλλων κόσμων περνούν σαν τις σκιές των ανώνυμων και αθόρυβων πλοίων." Δεν νομίζω πως κάποιος, κάποτε, αποτόλμησε να κατατάξει τον Ναμπόκοφ στο Πάνθεο εκείνων των γενειοφόρων δασκάλων που απεικονίζονται να αγκαλιάζουν στοργικά τους μαθητές, επιδαψιλεύοντας τιμές και αξιώματα, αλλά … Συνέχεια ανάγνωσης Μαθήματα για τη ρωσική λογοτεχνία – Β. Ναμπόκοφ

Δόκτωρ Ζιβάγκο – Μπ. Παστερνάκ

Η Ρωσία είναι μια χώρα που παρήγε -όπως είχε αρχικά ειπωθεί για τα Βαλκάνια- πολύ περισσότερη ιστορία από όση μπορούσε να καταναλώσει, με τίμημα σε ανθρώπινο πόνο και αίμα. Κινείτο δε σταθερά στο μεταίχμιο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, παραπαίοντας ανάλογα με τη θέληση των κατά καιρούς κρατούντων την εξουσία πότε στη μία και πότε στην … Συνέχεια ανάγνωσης Δόκτωρ Ζιβάγκο – Μπ. Παστερνάκ

Ιστορίες φαντασμάτων από την Ιαπωνία – Λ. Χέρν

Η αφήγηση ιστοριών, από αρχαιοτάτων χρόνων, αναδείχθηκε σε απαραίτητο συγκολλητικό στοιχείο για την ύπαρξη και τη συνέχεια κοινοτήτων και κοινωνιών (η ενοποιητική δύναμη του Μύθου). Μπορεί η επιβίωση της οργανωμένης ανθρώπινης ομάδας να βασιζόταν τελικά σε μετρήσιμους/ αντικειμενικούς παράγοντες, πλην όμως κανένας πολιτισμός άξιος λόγου δεν αναπτύχθηκε χωρίς την αφήγηση και στη συνέχεια την καταγραφή … Συνέχεια ανάγνωσης Ιστορίες φαντασμάτων από την Ιαπωνία – Λ. Χέρν

Η σονάτα του Κρόιτσερ – Λ. Τολστόι

Αν ερωτηθώ ενώπιον δικαστηρίου, δεν πρόκειται επισήμως να παραδεχτώ πως υπάρχουν βιβλία που οφείλει κάποιος να διαβάσει προτού διαβεί την πόρτα προς το Μεγάλο Πουθενά. Ανεπισήμως, όμως, στο πλαίσιο του ταπεινού μου blog και με μόνο κριτή τη συνείδησή μου, το πιστεύω ακράδαντα. Αν όχι για τους άλλους, τουλάχιστον για μένα. Η "Άννα Καρένινα" και … Συνέχεια ανάγνωσης Η σονάτα του Κρόιτσερ – Λ. Τολστόι

Ο δήμαρχος του Κάστερμπριτζ – Τ. Χάρντι

1η δημοσίευση Book Press Μέσα στο αγριεμένο πλήθος "Τέχνη είναι η υπόσχεση της ευτυχίας που διαρκώς αθετείται" Τ. Αντόρνο Αν αποδεχτούμε πως μπορεί να υπάρξει ευτυχία σ' έναν κενό νοήματος κόσμο, του οποίου αποτελούμε παροδικούς επισκέπτες, αυτό το οφείλουμε εν πολλοίς στην τέχνη. Το οφείλουμε στους εκλεκτούς του πνεύματος, σε ανθρώπους όπως ο Τόμας Χάρντι, … Συνέχεια ανάγνωσης Ο δήμαρχος του Κάστερμπριτζ – Τ. Χάρντι