Ο μεγάλος απατεώνας – X. Μέλβιλ

1η δημοσίευση: Book Press Αν ο κάθε άνθρωπος είναι ένα νησί, τότε η ανθρωπότητα (αν αποδεχτούμε αυτή την αφαίρεση) είναι ένα πλοίο. Ή, ακόμα καλύτερα, χάριν μυθιστορηματικής ευκολίας, μια κιβωτός. Ο Μέλβιλ στο ανυπέρβλητο «Μόμπι Ντικ» τοποθέτησε εντός του φαλαινοθηρικού Πίκοουντ ένα ενδιαφέρον δείγμα χαρακτήρων, μετατρέποντας αυθωρεί το φαλαινοθηρικό σε αυτόνομο σύμπαν, με έναν λοξία … Συνέχεια ανάγνωσης Ο μεγάλος απατεώνας – X. Μέλβιλ

Μαγικό βουνό – Τ. Μαν

Η λειτουργία του χρόνου στο Μαγικό βουνό Η επανάγνωση του Μαγικού βουνού υπήρξε για εμένα η βασική του ανάγνωση, καθώς επέτρεψε, εκτός των άλλων, στον αναγνώστη του τώρα να συγκριθεί με εκείνον του τότε. Και η απόσταση αυτή αποτελεί την ιδανική αντανάκλαση εκείνου που αποτέλεσε βασική αιτία συγγραφής του μνημειώδους αυτού κειμένου: του χρόνου. Αν … Συνέχεια ανάγνωσης Μαγικό βουνό – Τ. Μαν

Άντα – Β. Ναμπόκοφ

1η δημοσίευση: Book Press Παρεξηγημένη έννοια το πάθος. Εκπορευόμενο από το σωματικό κέντρο -εκεί που υποτίθεται βρίσκεται η καρδιά- συνδέεται, για τους περισσότερους, με τη συναισθηματική εκφόρτιση, με σποραδικές εκρήξεις που κατακλύζουν τον άνθρωπο, καταλύοντας τη λογική, αναδεικνύοντας το θυμικό. Εν μέσω άλλων αφορμών, η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων υποτίθεται πως πυροδοτεί τέτοια ή παραπλήσια συμπτώματα. … Συνέχεια ανάγνωσης Άντα – Β. Ναμπόκοφ

Ημερολόγιο Μόσχας – Β. Μπένγιαμιν

1η δημοσίευση: Book Press Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν κοίταξε τον Άγγελο της Ιστορίας (Angelus Novus) και φοβήθηκε. Γιατί αυτό που είδε εκεί ήταν η ίδια του η μοίρα, καθώς εκείνος απέστρεφε το πρόσωπό του από τη φρίκη των ανθρώπινων έργων. Η επίγνωση, η ενσυναίσθηση, η ευαισθησία, όμως, δεν υπήρξαν ποτέ προτερήματα επιβίωσης, δεν είναι εξελικτικά πλεονεκτήματα … Συνέχεια ανάγνωσης Ημερολόγιο Μόσχας – Β. Μπένγιαμιν

Αισθηματική αγωγή – Γκ. Φλομπέρ

1η δημοσίευση: Book Press «Οι μεγάλοι γράφουν άσxημα μερικές φορές, και πολύ καλά κάνουν». Ετούτη η φράση αποδίδεται στον Φλομπέρ και περιγράφει ένα από τα πλέον δυσεπίλυτα προβλήματα της λογοτεχνίας. Κοντολογίς, του κατά πόσον ο περφεξιονισμός στο λογοτεχνικό ύφος, η τελειοθηρία που συναρτά το όλον οικοδόμημα από το επιμέρους (σε… μοριακό επίπεδο λέξης) αποτελεί το … Συνέχεια ανάγνωσης Αισθηματική αγωγή – Γκ. Φλομπέρ

Φάουστ – Γκαίτε

1η δημοσίευση: BookPress Ολοκληρώνοντας τον «Φάουστ» του Γκαίτε, αυτό που μπορώ να καταθέσω ως το μέγα διακύβευμα της ανάγνωσής του είναι – κι ας ακουστεί παράξενο- η δυνατότητα μετάφρασης. Ειδικότερα δε, της διερεύνησης του κατά πόσον αυτή μπορεί να αποδώσει το πρωτότυπο κείμενο. Και ως παρεπόμενο βήμα, θα ήταν αδύνατο να μην αναφερθώ στη σθεναρή … Συνέχεια ανάγνωσης Φάουστ – Γκαίτε

Ο μεγάλος αποχαιρετισμός – Ρ. Τσάντλερ

Οι αποχαιρετισμοί αποτελούν ευγενές υλικό, στο οποίο η τέχνη καταφεύγει ακάματα. Παράδοξο, καθότι η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη από τέτοιους, πάσης φύσεως, σε βαθμό κοινοτοπίας. Κι αν η κοινοτοπία παραμένει η συγκολλητική ουσία της καθημερινότητάς μας, το αυτό δεν ισχύει ευτυχώς στην περίπτωση της τέχνης. Εκεί, ο αποχαιρετισμός λαμβάνει διαστάσεις δυσθεώρητες, αποτελεί υλικό άξιο τραγωδίας, … Συνέχεια ανάγνωσης Ο μεγάλος αποχαιρετισμός – Ρ. Τσάντλερ

Η δίκη – Φρ. Κάφκα

1η δημοσίευση: Book Press Οι βιογράφοι, μετά λόγου γνώσεως, μας εξηγούν ότι το λεξιλόγιο του Κάφκα είναι σχετικά φτωχό, καθότι τα Γερμανικά (γλώσσα της μητέρας του) τα διδάχθηκε. Οι φράσεις του δουλεμένες και κοφτές, δεν διαθέτουν την παραληρηματική ορμή άλλων ομοτέχνων του, εκείνο το κατευναστικό μουρμουρητό που διατρέχει τη σελίδα, μικροί παραπόταμοι που οδηγούν σε … Συνέχεια ανάγνωσης Η δίκη – Φρ. Κάφκα

Αρμαντέιλ – Γ. Κόλινς

Θεωρούμενος από αρκετούς κριτικούς ως ένας ελάσσων Ντίκενς, ο Wilkie Collins ακολούθησε τον δικό του δρόμο, προσφέροντας στο πολυπληθές κοινό του ενδιαφέρουσες ιστορίες, μία εκ των οποίων (και κατ’ εμέ η σημαντικότερη) είναι το «Αρμαντέιλ». Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω αντίστροφα την κριτική μου, επισκοπώντας τους χαρακτήρες και την πλοκή, ώστε να καταλήξω δοξαστικά στο … Συνέχεια ανάγνωσης Αρμαντέιλ – Γ. Κόλινς

Τα γεγονότα – Φ. Ροθ

Στο μοναδικό του αυτοβιογραφικό έργο με τίτλο «Τα γεγονότα», ο μέγας Φ. Ροθ αποφεύγει συστηματικά τη βιογραφία του εαυτού του. Όσο κι αν το επιχειρεί, τα αποτελέσματα δεν είναι ακριβώς τα αναμενόμενα. Όχι γιατί δεν μπορεί να επιτύχει στους συγγραφικούς στόχους που εξαρχής θέτει – είναι που η στόχευσή του παραμένει διαφορετική. Η άμεση συνέπεια … Συνέχεια ανάγνωσης Τα γεγονότα – Φ. Ροθ