Σκέψεις

Άραγε είναι οι στιγμές τής θλίψης αυτές που καθορίζουν την ύπαρξή μας ή εκείνες της ευφροσύνης; Δεν είναι απλά θέμα ποσότητας, αλλά έντασης, θα ισχυριστούν κάποιοι.

Και οι περισσότεροι αβίαστα θα καταλήξουν πως η θλίψη είναι πάντα πιο έντονη και καθοριστική από την όποια χαρά. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα σωτήριο ναρκωτικό που αδρανοποιεί τα άσχημα ερεθίσματα, λειαίνει τις επίπονες γωνίες, εξιδανικεύει καταστάσεις: η λησμονιά.

Και αυτή, ευτυχώς, την προμηθεύει σπάταλα η ανθρώπινη φύση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s